طراحي و اعتبارسنجي الگوي روزنامه‌نگاري علم در عصر رسانه‌هاي نوين

روزنامه‌نگاري علم در عصر رسانه‌هاي ديجيتال از سويي گستره و سرعت پوشش اخبار علمي را افزايش داده‌ و از سوي ديگر صحت و اعتبار اخبار اين حوزه را با ترديدهايي همراه كرده است. هدف اين پژوهش، طراحي و اعتبارسنجي الگوي روزنامه‌نگاري علم در عصر رسانه‌هاي نوين است. اين تحقيق، از نظر هدف، كاربردي-توسعه‌اي است. جامعۀ آماري شامل خبرگان حوزۀ روزنامه‌نگاري علم (در بخش ارائۀ مدل 20 نفر) و در بخش كمي، 169 نفر از روزنامه‌نگاران بوده‌اند. نمونه‌گيري خبرگان به روش هدفمند و نمونه‌گيري روزنامه‌نگاران به روش تصادفي انجام شد. ابزار جمع‌آوري داده‌ها، پرسشنامه است. به‌منظور طراحي الگو از روش مدل‌سازي ساختاري-تفسيري و براي اعتبارسنجي الگو از روش حداقل مربعات جزئي استفاده شد. مؤلفه‌هاي آموزش و ارتقاي روزنامه‌نگاري علم، عبارت‌اند از: ارتباط و اعتماد ميان جامعۀ علمي با عموم، استفاده از رسانه‌هاي نوين، توانمندسازي روزنامه‌نگار علم، توليد محتوا متناسب با نيازهاي عموم، رفع موانع رشد و توسعۀ روزنامه‌نگاري علم، زيرساخت‌هاي روزنامه‌نگاري علم، سياست‌گذاري روزنامه‌نگاري علم در ايران، مشاركت و همراهي دانشگاهيان، نقش نظارتي و مطالبه‌گري روزنامه‌نگاران علم. با تقويت زيرساخت‌ها و رفع موانع رشد و توسعۀ روزنامه‌نگاري علم مي‌توان بر آموزش و ارتقاي روزنامه‌نگاري علم تأثير گذاشت و به توانمندسازي روزنامه‌نگار علم دست يافت. از طريق توانمندسازي روزنامه‌نگار علم نيز مي‌توان به توليد محتواي متناسب با نيازهاي‌ عمومي پرداخته و نقش نظارتي و مطالبه‌گري روزنامه‌نگاران علم را افزايش داد. رسانه‌هاي نوين نيز قادرند به تقويت ارتباط و اعتماد ميان جامعۀ علمي با عموم پرداخته و مشاركت و همراهي دانشگاهيان با روزنامه‌نگاران علم را افزايش دهند.