مروري بر پتانسيل كاربردي مهندسي بافت توليد مثل زنان

زمينه پيشرفت هاي اخير در حوزه بيولوژي توليد مثل به واسطه مهندسي بافت كمك شاياني به مراقبت هاي بهداشتي و درماني ناباروري كرده است. تحقيقات كنوني در زمينه مهندسي زيستي بافت هاي تناسلي زنان، اميدهاي جديدي را براي افرادي كه از اختلالات مادرزادي و اكتسابي دستگاه تناسلي رنج مي برند و همچنين دچار ناباروري هستند، ايجاد كرده است. هدف هدف از اين مطالعه، ارائه مرور كلي از مواد زيستي و استراتژي هاي استفاده شده در مهندسي بافت اندام ها / بافت هاي توليد مثلي زنان است. روش ها در اين مطالعه جست وجوي مقالات با استفاده از كليد واژه هاي Infertility ،Tissue Engineering ،Female Reproductive Organs ،Vagina ،Uterus ،Ovary و Follicle توسط دو پژوهشگر مسلط به روش جست وجوي علمي به طور مستقل در بانك هاي اطلاعاتي ساينس دايركت، اسكوپوس، پاب مد، وب آوساينس و گوگل اسكالر انجام شد و در نهايت، 82 مقاله انتخاب و بررسي شد. يافته ها مهندسي بافت با استفاده از مواد زيستي، سلول هاي بنيادي و فاكتورهاي مولكولي براي ساخت رحم مصنوعي، بازسازي واژن، رشد و بلوغ فوليكول هاي تخمدان در شرايط آزمايشگاهي علاوه بر فراهم كردن بستري براي مطالعات علوم پايه در اين زمينه، راهكارهاي كاربردي و درماني براي اختلالات اندام هاي توليد مثلي زنان و ناباروري ارائه كرده است. نتيجه گيري عملكردهاي فيزيولوژيك دستگاه تناسلي زنان مي تواند تحت تأثير اختلالات اكتسابي و نقايص مادرزادي قرار گيرد كه منجر به ناباروري مي شود. رويكردهاي مهندسي بافت به عنوان راهكارهاي درماني عملكردي، از طريق استفاده از مواد زيستي، سلول ها و فاكتورهاي رشد كمك زيادي به اين حوزه كرده است؛ بنابراين درمان هاي مبتني بر مهندسي بافت مي تواند روزنه اميدي در بيماران مبتلا به اين اختلالات باز كند.