رابطه بين خشونت خانگي و ناپايداري ازدواج با ميانجي‌گري نگرش ناكارآمد بر تعهد زنان شهر كرج طي همه‌گيري كوويد- 19

كوويد-19 منجر به تأثيرات فراواني بر سلامت روان و مسائل مربوط به خانواده شده است. اين پژوهش با هدف تعيين رابطه بين خشونت خانگي و ناپايداري ازدواج با ميانجي‌گري نگرش ناكارآمد بر تعهد زنان شهر كرج طي همه‌گيري‌ كوويد-19 انجام شد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود و جامعه آماري آن شامل تمام زنان متأهل ساكن شهر كرج در سال  1401-1400 بود كه تعداد 200 نفر به روش نمونه‏گيري در دسترس به‌عنوان حجم نمونه انتخاب‌ و به پرسشنامه‌هاي تعهد زناشويي، خشونت خانگي، بي‌ثباتي ازدواج، نگرش ناكارآمد پاسخ دادند. مدل پيشنهادي با روش مدل معادلات ساختاري و با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS نسخه 26 و AMOS تجزيهو‌تحليل شد. يافته‌ها نشان داد مسيرهاي مستقيم شامل تأثير خشونت خانگي بر تعهد زنان، ناپايداري ازدواج بر تعهد زنان، نگرش ناكارآمد بر تعهد زنان و خشونت خانگي بر ناپايداري ازدواج در افراد نمونه در سطح 0.05 داراي همبستگي و رابطۀ معنادار است. همچنين، اثرات غيرمستقيم ناپايداري ازدواج و خشونت خانگي از طريق نگرش ناكارآمد بر تعهد زناشويي داراي همبستگي و رابطۀ بين آنها معنادار است. مدل ساختاري اصلاح شده پژوهش برازش مطلوب و خوبي با داده‌هاي پژوهش داشت. نتايج نشان داد داده‌هاي جمع‌آوري شده روي مدل ساختاري موردنظر همخواني دارند. بنابراين، رابطه بين خشونت خانگي و ناپايداري ازدواج با ميانجي‌گري نگرش ناكارآمد بر تعهد زنان شهر كرج طي همه‌گيري كوويد-19 تاييد شد كه اين يافته‌ با نظريۀ اقتدار جانسون، نظريۀ تعهد استانلي و ماركمن توضيح داده شد.