بررسي رابطه وزن تخميني جنين به دو روش اولتراسوند و روش جانسون با وزن واقعي نوزاد در بدو تولد در مادران باردار ديابتي

مقدمه: وزن هنگام تولد به‌عنوان يكي از مهم‌ترين شاخص‌هاي بهداشتي براي ارزيابي سلامت نوزادان، تحت تأثير عوامل مختلفي از جمله ديابت مادر مي‌اشد. تخمين وزن جنين براي برنامه‌ريزي در مورد نوع و زمان زايمان، ضروري مي‌باشد. مطالعه حاضر با هدف مقايسه وزن تخميني جنين قبل تولد با وزن واقعي نوزاد بعد تولد در مادران باردار ديابتي انجام شد.روش‌كار: اين مطالعه توصيفي- مقطعي از فروردين 1401 تا فروردين 1402 بر روي 71 مادر ديابتي در بخش زنان و زايمان بيمارستان‌هاي امام رضا (ع) و قائم (عج) مشهد انجام شد. تمام مشخصات مادر در چك‌ليست پژوهشگر ساخته ثبت گرديد. وزن جنين قبل از ختم بارداري، به‌وسيله سونوگرافي و همچنين با فرمول باليني جانسون تخمين زده شد و بعد از زايمان وزن واقعي نوزاد اندازه‌گيري شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS (نسخه 22) انجام شد. جهت مقايسه وزن تخميني جنين قبل از تولد و وزن واقعي بعد از تولد، از آزمون پيرسون جهت ارزيابي نوع همبستگي (0.001 p) و جهت بررسي الگوي موافقت از نمودار بلند آلتمن استفاده شد.يافته ها: در بررسي همبستگي پيرسون، بين وزن تخميني به روش جانسون و سونوگرافي با وزن واقعي زمان تولد، همبستگي مثبت و معناداري وجود داشت كه در حضور متغير هاي مختلف، اين همبستگي همچنان مثبت و معنادار بود (r=0.9, p 0.001). در بررسي الگوي موافقت بين روش هاي مختلف تخمين وزن جنين با استفاده از روش بلند آلتمن كه با احتساب فاصله بين حد بالا و پايين موافقت بين روش هاي مختلف بود، اين فاصله بين روش جانسون و وزن واقعي 1230.44 گرم، بين روش سونوگرافي و وزن واقعي 1111.84 گرم و بين سونوگرافي و جانسون 1136.8 گرم بود كه از ميزان موافقت قابل قبولي برخوردار نبود.نتيجه گيري: علي‌رغم همبستگي مثبت و معنادار بين تخمين وزن باليني جانسون و سونوگرافي، اين روش ها نمي‌توانند جايگزين يكديگر در تخمين وزن نوزاد شوند و با توجه به ميزان اختلاف گزارش شده، سونوگرافي در مقايسه با روش جانسون به وزن واقعي تولد نوزاد نزديك‌تر بوده است.