شيوع افكار خودكشي و عوامل مؤثر بر آن در زنان باردار سال 1401

مقدمه: افكار خودكشي، يك عامل پيش‌بيني كننده مهم براي اقدام به خودكشي است. اقدام به خودكشي يكي از علل مرگ‌و‌مير مادران باردار است و شناسايي عوامل خطر آن مي‌تواند بر سياست‌گذاري در راستاي كاهش اين مشكل مؤثر باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسي شيوع افكار خودكشي و عوامل مؤثر بر آن در زنان باردار انجام شد.روش‌كار: مطالعه مقطعي با رويكرد توصيفي- تحليلي به‌صورت سرشماري در سال 1401 بر روي 515 زن باردار تحت پوشش 10 مركز خدمات جامع سلامت شهري شهرستان علي‌آباد كتول انجام گرفت. مقياس فارسي انديشه‌پردازي خودكشي بك، پرسشنامه فارسي سلامت عمومي گلدبرگ و فرم غربالگري خشونت خانگي HITS، ابزارهاي مطالعه بودند و با استفاده از آنها، شيوع افكار خودكشي و ارتباط آن با سلامت روان، سلامت جسمي، خشونت خانگي، اختلال خواب و اضطراب و افسردگي مورد بررسي قرار گرفت. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS (نسخه 23) و آزمون همبستگي اسپيرمن، كاي اسكوئر، دقيق فيشر و رگرسيون لجستيك چندگانه انجام شد. ميزان p كمتر از 0.05 معني‌دار در نظر گرفته شد.يافته ها: در اين مطالعه شيوع افكار خودكشي 7.9% بود. سطح افكار خودكشي زنان باردار كم بود. سلامت روان زنان باردار در دسته علائم مرضي قرار داشت. سن كمتر از 25 سال، ناخواسته بودن بارداري، بارداري بيش از 4 بار، زايمان بيش از 4 بار، داشتن 4 فرزند و بيشتر و رفتارهاي پرخطر همسر، ارتباط آماري معناداري با افكار خودكشي نشان دادند (0.05=p).نتيجه گيري: با توجه به پايين بودن سلامت روان زنان باردار، برنامه‌ريزي‌هايي جهت انجام مداخلات لازم و غربالگري هاي مداوم زنان باردار جهت ارتقاء و تأمين سلامت رواني زنان باردار به‌خصوص زنان دچار خشونت خانگي ضرورت پيدا مي‌كند.