الگوي بومي چالش‌هاي گذار دانشجويان از دانشگاه به كار: يك پژوهش داده بنياد

هدف: گذار از دانشگاه به كار يكي از حساس‌ترين دوره‌هاي زندگي تحصيل‌كردگان است كه مي‌تواند يك مرحله رشدي پر‌چالش يا يك مرحله نسبتا آرام رشدي باشد از اين‌رو كيفيت سپري كردن آن، بر مسير شغلي آينده و همچنين ساير گذارهاي زندگي تاثيرگذار است. هدف پژوهش حاضر شناسايي چالش‌هاي گذار دانشجويان از دانشگاه به كار در قالب تدوين يك الگوي بومي مي‌باشد. روش:  اين پژوهش به روش كيفي و با استفاده از رويكرد نظريه زمينه‌اي در سال 1401انجام شد. بدين منظور  با 16 نفر از فارغ التحصيلان و دانشجويان كارشناسي دانشگاه اصفهان به روش نمونه‌گيري هدفمند مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختار‌يافته با رعايت قاعده اشباع انجام پذيرفت. يافته‌ها:  نتايج حاكي از شناسايي 52 مفهوم و 15 مقوله بود كه در قالب شرايط علي: ضعف در مهارت‌هاي بنيادي، ضعف در خودآگاهي، عدم تناسب ويژگي‌هاي فرد با رشته، ضعف در سرمايه‌هاي روان‌شناختي، انطباق‌پذيري پايين، فقدان تجربه كاري؛ شرايط زمينه‌اي: فقدان حمايت‌هاي محيطي، موقعيت جغرافيايي محدود، عدم تعادل ميان عرضه و تقاضاي رشته در جامعه؛ شرايط مداخله‌گر: رفتار شبكه‌سازي؛ راهبردها با مقوله‌هاي: مهارت‌آموزي در شغل غير مرتبط با رشته، ادامه تحصيل بدون هدف در مقاطع تحصيلات تكميلي، تمايل به مهاجرت و پيامدها: پيامدهاي فردي و اجتماعي طبقه‌بندي گرديد. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر بيانگر آن بود كه چالش‌هاي گذار دانشجويان از دانشگاه به كار در دو دسته كلي: چالش‌هاي مربوط به عدم آمادگي( درون فردي) و چالش‌هاي مربوط به عوامل محيطي( برون فردي) طبقه‌بندي مي‌شود از اين‌رو گذار موفق از دانشگاه به كار را مي‌توان وابسته به دو دسته عامل كلي: درون‌فردي(‌آمادگي) و برون‌فردي(‌محيطي) دانست كه مجموع اين عوامل، در آماده‌سازي دانشجويان و فارغ‌التحصيلان براي اين گذار موثر است. لذا متخصصان مي‌توانند با بهره‌گيري از مفاهيم و مقوله‌هاي مستخرج از اين الگو در آماده‌سازي و كمك به گذار موفق دانشجويان از دانشگاه به كار و پيشگيري از بيكاري و آسيب‌هاي ناشي از آن، كمك شاياني نمايند.