بررسي تجربه انتخاب همسر در فرزندان طلاق: يك پژوهش كيفي

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي تجربه انتخاب همسر در فرزندان طلاق بود. روش: پژوهش حاضر كيفي از نوع پديدارشناسي بود. شركت‌كنندگان پژوهش حاضر شامل 6 زن و 4 مرد در آستانه ازدواج و داراي تجربه طلاق والدين شهر كرمانشاه در سال 1401 بود. شركت كننده‌ها به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و نمونه‌گيري تا زمان رسيدن به اشباع داده‌ها ادامه يافت. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها ابتدا داده‌ها ثبت و كدگذاري شد و سپس با استفاده از روش تحليل مضمون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: نتايج پژوهش شامل 6 مضمون اصلي و 19 مضمون فرعي از تجارب زيسته مشاركت‌كنندگان بود كه مضمون‌هاي فرعي شامل نگرش منفي اجتماعي، مشكلات تمايز نايافتگي از خانواده، مشكلات روان‌شناختي، مشكلات ارتباطي با همسر و خانواده همسر، احساس ارزشمندي به عنوان فردي متفاوت از والدين، سازگاري و ساختن زندگي متفاوت از والدين بود. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه فرزندان طلاق در زمان تشكيل زندگي و ازدواج، تجارب منفي دارند كه مي‌تواند منجر به انتخاب اشتباه يا ناسازگاري و مشكلات سلامت روان در آنها شود اما از طرفي آنها تجارب مثبتي نيز دارند كه باعث مي‌شود از اشتباهات والدين درس گرفته و به دنبال آموزش و خدمات آموزشي و مشاوره براي بهبود رضايت زندگي زناشويي خود باشند و بتوانند زندگي بهتر از والدين خود داشته باشند.