بهينه سازي چند متغيره آسايش بصري و حرارتي در كلاس‌هاي مدارس شهر تبريز با توجه به ابعاد و تناسبات فضا (نمونه موردي: دبيرستان‌هاي مقطع دوم متوسطه)

روش بهينه سازي چند منظوره و استفاده از الگوريتم هاي بهينه سازي چند هدفه راهكاري براي تسهيل دستيابي همزمان به متغيرهاي گوناگون در ساختمان است. پرداختن به عملكردهاي مختلف در ساختمان ها و شناسايي متغيرهاي متنوع از ديگر نتايج مطالعات اين حوزه هستند. پژوهش حاضر به دنبال بررسي تاثير متغيرهاي ابعادي و نسبت سطح و حجم كلاس درس بر آسايش بصري و حرارتي كاربران است. مدل مورد بررسي در اين مطالعه، كلاس درس مقطع دوم متوسطه در شهر تبريز مي باشد. به اين منظور عملكرد مدل در مورد متغيرهاي كفايت نور روز، احتمال خيرگي و آسايش حرارتي با توجه به داده هاي آب و هوايي شهر تبريز با استفاده از پلاگين‌هاي شبيه ساز در بستر نرم افزار راينو گرس هاپر مطالعه گرديده است. نتايج پژوهش نسبت سطح به حجم كلاس هاي درسي مطلوب را بين بازه 1.16 تا 1.69 معرفي مي نمايد. بررسي جداگانه اهداف و پاسخ هاي برتر هر هدف بيانگر اين موضوع هستند كه در اهداف ميزان خيرگي و كفايت نور روز نسبت سطح به حجم كمتر در بازه مذكور و در هدف مربوط به آسايش حرارتي تطبيقي نسبت سطح به حجم بالاتر در اين بازه مطلوبتر بوده‌اند.