مسيحيت اصيل از ديدگاه كيركگور

هدف كيركگور شناخت مسيحيت و عمل كردن بر اساس آن بود. او براي رسيدن به اين هدف، ابتدا مسيحيت رسمي را رد مي كند و سپس به شرح مسيحيت مورد قبول خود، يعني مسيحيت اصيل، مي پردازد. مسيحيت رسمي خود را در قالب مسيحيت دانشگاهي و مسيحيت كليسايي نشان داده است. مسيحيت دانشگاهي، كه فرد شاخص آن هگل است، از يك سو مي كوشد تا آموزه هاي مسيحي را با براهين عقلي اثبات كند و مسيحيت را معقول سازد و از سوي ديگر در پي اثبات حقانيت مسيحيت با توسل به شواهد تاريخي است. مسيحيت كليسايي از يك سو رويكرد جمع گرايانه به مسيحيت دارد و فرد مسيحي را قرباني مي كند و از سوي ديگر مسيحيت را به نهادي اجتماعي تبديل مي كند و با فروكاستن آن به برخي شعائر و مناسك، دست به ساده سازي مسيحيت مي زند. اما مسيحيت اصيل در راهي يكسره متفاوت گام برمي دارد و با كنار گذاشتن عقل، جمع گرايي و ساده سازي، به ايمان، فردانيت و رنج اهميت مي دهد و بر شورمندي تاكيد مي كند.