جايگاه استقرا در نظام منطقي جان استوارت ميل

تأكيد ميل بر رد معرفت پيشيني سبب شده كه او نيز همانند تجربه‌گراياني چون هيوم، دست به دامان روان آدمي شود و ريشه بسياري از باورها را در روان آدمي بجويد. قوه عقل در نظر او لوح سفيدي است كه مشاهده و تجربه نقش هايي بر روي آن ترسيم مي‌كنند. در مرحله بعد روان آدمي دست به كار مي‌شود و آدمي را وادار به پذيرفتن پديده‌هاي تكراري مي‌كند. اين باور به مرور زمان و پس از تكرار مكرر يكنواختي‌هاي موجود در طبيعت، مهر تأييد مجددي مي‌خورد؛ گويي كشف هر قانون جديدي نه تنها خود آن قانون را اثبات مي‌كند، بلكه به تثبيت ساير قوانيني كه با استفاده از اين روش به دست آمده‌اند نيز كمك مي‌كند. اين پژوهش برآن است كه جايگاه استقرا را در منطق جان استوارت ميل نمايان سازد و نيز نشان دهد كه تلاش هاي او براي توجيه استقرا كافي نبوده است. به همين منظور كتاب نظام منطق (The System of Logic)  ميل مورد بررسي قرار گرفته و نظر برخي از مفسرين در باب آن بيان شده است. در ضمن بحث، سعي شده نظر ميل در باب قياس نيز بيان شود و به اين ترتيب تصويري كلي از منطق جان استوارت ميل ارائه شود.