جامعه ‌شناختي آزادي ‌هاي فردي و اجتماعي در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران

آزادي ‌هاي فردي و اجتماعي بخش مهمي از موازين حقوق بشري را تشكيل مي‌‌دهد. در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران نيز به مصاديق مختلفي از حقوق و آزادي‌هاي فردي و اجتماعي پرداخته ‌شده است. هدف مقاله حاضر بررسي اين سؤال مهم است كه زمينه‌هاي جامعه‌شناختي آزادي‌هاي فردي و اجتماعي در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و دلايل جامعه‌شناسي محدوديت‌هاي اين آزادي‌ها كدام است؟ مقاله پيش رو توصيفي تحليلي است و با استفاده از روش كتابخانه‌اي به بررسي سؤال مورد اشاره پرداخته است. يافته‌ها بر اين امر دلالت دارد كه تحولات انقلاب مشروطه و تصريح آزادي‌هاي فردي و اجتماعي در متمم قانون اساسي مشروطه از زمينه‌هاي جامعه‌شناختي آزادي‌هاي فردي و اجتماعي در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران است. اين دوره كه درنتيجه عوامل مختلف از جمله تعامل ايران با دنياي خارج منجر به اقدامات مهمي در راستاي محدودكردن قدرت پادشاه بود، هم‌زمان خواست و اراده عمومي شامل حقوق و آزادي ‌هاي فردي و اجتماعي مورد توجه قرار گرفت.