زمان و تطور انديشگي ؛ بازخواني نحوه مواجهه رضا داوري اردكاني با غرب

رضا داوري از چهره هاي برجسته حوزه  فلسفه و تفكر در ايران است كه بسيار پيرامون مفهوم غرب و مدرنيته انديشيده و تلاش نموده از طريق شناخت و آسيب شناسي آن ها، پاسخگوي بحران هاي دامن گير عالم جديد و به طور خاص مسائل و پرسش هاي جامعه خودي باشد. وي در فرايند تفلسف خويش به مباحث جديدي چون توسعه و لزوم كاربست آن پرداخته، چنان كه زمينه را براي برداشت هاي متناقض از آراء خود فراهم نموده است. توجهِ مقاله حاضر نيز معطوف به تناقضات پنهان در آراء داوري پيرامون غرب، مدرنيته و توسعه خواهد بود، در اين ميان تلاش خواهد شد تا ضمن نشان دادن اين تناقضات تا حد امكان به تحليل چرايي آن نيز پرداخته شود.  اين تضادها و تناقضات در موضوعاتي مانند موارد زير قابل مشاهده است : كليت يا تجزيه پذيري غرب ، نظم يا بي نظمي دروني مدرنيته، چگونگي مواجهه با غرب ،امكان يا عدم امكان الگوبرداري از غرب، نقش فلسفه در مسير توسعه، امكان تقليد يا ضرورت اجتهاد در اين مسير. سوال اصلي كه اين گفتار در جست و جوي پاسخ به آن مي باشد، اين است كه زمان و سير تطور انديشه چه تاثيري بر نحوه مواجهه فكري رضا داوري با مدرنيته و غرب داشته است؟ بر اين اساس، فرضيه پژوهش حاضر بدين  شكل صورت بندي شده است، «به نظر مي رسد مواجهه فكري رضا داوري با غرب تحت تاثير عامل زمان و تطور انديشه، گرفتار ناسازواري گشته، چنان كه نگرش وي نسبت به مفاهيمي چون تجدد ، توسعه و نحوه مواجهه با آن ها در طول زمان بعضا متناقض مي نمايد.