روانشناسي جامعه مطلوب از منظر امام خميني(ره) در نظام سازي جامعه اسلامي

از نظر روانشناسي سياسي، رفتار و اخلاق سياسي پيامبران و ائمه معصومين در شكل دهي به جامعه مطلوب به صورت روش ماكياوليستي انديشه هاي غرب نبوده كه اساس آن بر دروغ، زور وفساد وخدعه ونيرنگ باشد. بلكه برمبناي آموزه‌ها و روش‌هاي قراني و هستي شناسي الهي  بوده و اين روش‌ها به صورت رفتار صبورانه، شجاعانه، قوي، داراي اعتماد به نفس بالا بوده وهمچنين بر كافران، بسيار قويدل و سخت و با يكديگر بسيار مشفق و مهربانند.(أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ29. فتح) اين پژوهش، كيفي و از نوع  مطالعات كتابخانه‌اي و اسنادي مي‌باشد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از خبرگان به طور كيفي مورد تحليل قرار گرفته است. يافته هاي پژوهش نشان خواهد داد كه كاربرد هستي شناسي در حوزه روان شناسي سياست موجب تحقق جامعه مطلوب مي شود. مثال عملي آن امام خميني است كه در چارجوب هستي شناسي قراني در روانشناسي سياسي و مبارزاتي علم كرد و موفق به نظام سازي و جامعه مطلوب در انقلاب ايران شد موفقيت ايشان به دو دليل بوده است اولا در مرحله شناخت خداوند به مرحله يقين رسيده بود (هستي شناسي الهي) ثانيا، رفتار اخلاقي پيامبران و امامان معصوم را در نظام سازي حكومت مطلوب الگوي خويش قرار داده بود و اين، شرط موفقيت وي در نظام سازي مطلوب در انقلاب اسلامي ايران بوده است.