تعيين‌ مكان مناسب احداث سطوح آبگير باران جهت تأمين آب شرب مورد نياز دام (مطالعه موردي: مراتع شهرستان كلاله)

احداث سطوح آبگير باران به‌عنوان يك راه‌حل كمبود آب شرب دام در مراتع شمال استان گلستان كم‌تر مورد بررسي قرار گرفته است. در تحقيق حاضر به‌منظور شناسايي مناطق مناسب جمع‌آوري آب باران در مراتع كلاله از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) استفاده شده است. از بين عوامل مؤثر در انتخاب مكان مناسب احداث سطوح آبگير باران معيارهاي كاربري اراضي، عمق خاك، فاصله از گسل، شيب، فاصله از آبراهه‌‌ و فاصله از دامداري انتخاب شدند. سپس به كمك منطق بولين نسبت به وزن‌دهي معيارهاي انتخابي اقدام شد. در اين روش مناطق نامناسب و محدودكننده وزن صفر و مناطق مناسب ارزش عددي يك را به خود اختصاص دادند. با تلفيق لايه‌هاي اطلاعاتي مناطق مستعد و غير مستعد براي جمع‌آوري آب باران مشخص شدند. نتايج نشان داد كه از بين معيارهاي انتخابي بيش‌ترين محدوديت در منطقه مطالعاتي ناشي از شيب بود كه باعث شد 7/94 درصد منطقه نامناسب براي احداث سامانه آبگير باران شناخته شود و 3/5 درصد از سطح مراتع پتانسيل‌ لازم براي‌ اجراي‌ سامانه را داشته باشد. اين ‌نتيجه يك امر قطعي‌ نيست‌ و رسيدن به يك نتيجه مطلوب نيازمند به وجود اطلاعات و داده‌هاي كافي و انتخاب روش‌ها، تكنيك‌ها و معيارهاي مناسب است كه نحوه به‌كارگيري آن‌ها در مطالعات شناسايي مكان مستعد براي احداث سامانه‌هاي آبگير ضروري به نظر مي‌رسد