• شماره ركورد
    1375129
  • عنوان مقاله

    تحليل گفتمان دولت‌هاي سازندگي تا اعتدال: واكاوي نظري خلأ گفتمان حكمراني در دولت‌هاي جمهوري اسلامي ايران

  • پديد آورندگان

    عبدالهي ضياالديني ، مسعود دانشگاه تهران، دانشكدگان مديريت , مختاريان پور ، مجيد دانشگاه تهران، دانشكدگان مديريت - گروه خط‌مشي‌گذاري و اداره امور عمومي

  • از صفحه
    65
  • تا صفحه
    92
  • كليدواژه
    حكمراني , گفتمان , خلأ گفتمان حكمراني , دولت , تحليل گفتمان
  • چكيده فارسي
    اين پژوهش درصدد است با ايجاد درك جديدي از حكمراني در معناي اصيل آن‌ گفتمان دولت‌هاي سازندگي تا اعتدال را تحليل كرده‌ و خلأ الگوي حكمراني مطلوب را به‌مثابه گفتماني برآمده از حكومت در جمهوري اسلامي ايران واكاوي كند. در اين پژوهش با استفاده از روش تحليل گفتمان لاكلا و موف، زمينه‌ها و ابعاد گفتمان حكمراني ناظر بر منطق عمل دولت‌هاي جمهوري اسلامي ايران بررسي شده است‌ تا فهمي نو از آرايش نيروهاي مؤثر در شكل‌دهي عرصه عمومي حاصل شود. در دوره‌هاي مختلف پس از انقلاب اسلامي، عناوين گفتماني گوناگوني شامل سازندگي، اصلاحات، عدالت‌محوري و اعتدال‌گرايي بر عرصه عمومي و همچنين عمل دولت‌ها تأثير گذاشته‌اند ولي هر‌يك با انتخاب عناصر ناهمگون گفتماني در برقراري حكمراني متناسب و مطلوب ناكام بوده‌اند. به‌عنوان دستاورد اصلي پژوهش مي‌توان به دو گزاره اشاره كرد: نخست: گفتمان حكمراني در ايران در عين‌ حال كه داراي خلأ در ايده و بافت خود است؛ متناسب با دولت‌ها به‌عنوان كانون اصلي گفتمان‌زايي تشديد شده است و گفتمان‌هاي دولت‌هاي پس از جنگ، هر‌يك با به‌كارگيري اصول حكمراني ناهمگون و نا‌متناسب با سياست‌هاي كلي جمهوري اسلامي ايران فاصله داشته‌اند. دوم: خلأ گفتماني بيش از هر چيز به‌علت عدم گذار از وضعيت حكومت به حكمراني بوده است. نداشتن الگوي مطلوب حكمراني و وام‌گيري از عناصر غير بومي گفتماني در گفتمان‌هاي دولت‌هاي پس از جنگ تحميلي بارز است.
  • عنوان نشريه
    مطالعات مديريت دولتي ايران
  • عنوان نشريه
    مطالعات مديريت دولتي ايران