تحليل ساختاري متغيرهاي تاب‌آوري سكونتگاههاي شهري جديد دربرابر خطر زلزله نمونه پژوهش: منطقة شهري اصفهان بزرگ

تاب‌آوري دربرابر سوانح طبيعي كه نحوة تأثيرگذاري ظرفيت‌هاي جغرافيايي، اقتصادي، نهادي و ... جوامع دربرابر سوانح است، ازجمله مسائلي است كه بايد در هر جامعه به آن توجه شود. هدف از انجام اين پژوهش، تحليل ساختاري متغيرهاي مؤثر بر تاب‌آوري سكونتگاههاي شهري جديد دربرابر خطر زلزله در منطقة شهري اصفهان است. با توجه به مؤلفه‌هاي بررسي‌شده و ماهيت موضوع، اين پژوهش ازلحاظ هدف، كاربردي و ازنظر ماهيت، براساس روش‌هاي جديد علم آينده‌پژوهشي، تحليلي و اكتشافي است. براي گرد‌آوري اطلاعات نيز، از روش اسنادي و كتابخانه‌اي استفاده شده‌است. جامعة آماري اين پژوهش شش سكونتگاه جديد شاهين‌شهر، سپاهان‌شهر، مجلسي، فولادشهر، بهارستان و شهيد كشوري است. نتايج حاصل از تحليل داده‌هاي ماتريس مستقيم نشان داده‌است كه متغيرهاي تنوع محيط جغرافيايي، سطح آگاهي دربارة زلزله‌خيزي محل سكونت و تراكم جمعيت به‌ترتيب با امتياز 159، 158 و 146 به‌عنوان مهم‌ترين متغيرهاي تأثيرگذار، و متغيرهاي ميزان شدت خسارت، ظرفيت جبران خسارت و نزديكي به نواحي مخاطره‌آميز به‌ترتيب با امتياز 191، 162 و 157 به‌عنوان مهم‌ترين متغيرهاي تأثيرپذير شناسايي شده‌اند. همچنين تحليل اولية داده‌هاي ماتريس نشان داده‌است كه درمجموع، 7579 رابطه براي ماتريس وجود دارد و درجة پرشدگي ماتريس 63.29 درصد است. اين امر حاكي از اين است كه عوامل انتخاب‌شده تأثير نسبتاً زياد و پراكنده‌اي بر همديگر داشته‌اند و درواقع سيستم وضعيت ناپايداري داشته‌است.