پهنه‌بندي كيفيت آب رودخانۀ بشار ياسوج

اين پژوهش با هدف شناسايي وضعيت موجود كيفيت آب رودخانۀ بشار از طريق محاسبۀ شاخص كيفيت آب‌هاي سطحي ايران (IRWQIsc) انجام شد. پايش كيفيت آب رودخانه براساس نمونه‌برداري از 12 ايستگاه در طول رودخانه هم‌زمان با نمونه‌برداري از دو ايستگاه آلودگي نقطه‌اي ورودي به رودخانه (پساب پرورش ماهي و پساب تصفيۀ خانه فاضلاب ياسوج)، در مهرماه 1400 به‌عنوان دورۀ كم‌آبي و دي‌ماه 1400 به‌عنوان دورۀ پر‌آبي انجام شد. نتايج حاصل از پهنه‌بندي رودخانۀ بشار براساس شاخص IRWQIsc در دورۀ كم‌آبي، نشان‌دهندۀ كاهش كيفيت آب رودخانه از بالادست به‌سمت پايين‌دست رودخانه است؛ به‌طوري كه 41.66 درصد رودخانه (بالادست رودخانه در محدودۀ تنگ تيزآب تا دهنو) وضعيت به‌نسبت خوب، 8.34 درصد رودخانه (ورودي شهر ياسوج) وضعيت خوب، 8.33 درصد (قسمت مياني رودخانه در محدودۀ شاه مختار) وضعيت به‌نسبت بد و 41.66 درصد (پايين‌دست رودخانه) وضعيت متوسط داشت. در دورۀ پرآبي با وجود افزايش دبي و ميزان بارندگي، افزايش چشمگيري در كيفيت آب در بالادست رودخانه مشاهده نشد. به‌طوري كه براساس شاخص IRWQIsc در دورۀ پرآبي، 25 درصد رودخانه در وضعيت متوسط (تنگ تيزآب، تنگ سرخ و پايين‌دست قلات) و 75 درصد رودخانه در وضعيت به‌نسبت خوب قرار داشت. مقايسۀ دبي و شاخص IRWQIsc نشان‌دهندۀ آن بود كه فقط در دورۀ پرآبي در پايين‌دست رودخانه، افزايش دبي باعث افزايش كيفيت رودخانه شده است و در بالادست رودخانه و همچنين دورۀ كم‌آبي رابطه‌اي بين دبي و شاخص IRWQIsc ديده نمي‌شود.