امكان‌سنجي شناسايي و مطالعۀ آسيب خيابان‌هاي شهري با استفاده از تصاوير پهپادي و ماهواره‌اي (مطالعۀ موردي: شهر يزد)

راه‌هاي ارتباطي جزو مهم‌ترين و اصلي‌ترين ساختارهاي موجود در سطح يك شهر هستند؛ بنابراين پايش و نگهداري از شبكه‌هاي ارتباطي شهري و بين‌ شهري همواره جزو موارد پركاربرد مديريت شهري است. در پژوهش پيش رو از روش‌هاي مختلف نظارت‌شده، شيءگرا و فيوژن تصاوير ماهواره‌اي و پهپادي با استفاده از الگوريتم گرام-اشميت براي بررسي آسيب‌هاي آسفالت ازجمله ترك‌خوردگي و فرسودگي آسفالت استفاده شده است تا بهترين روش براي تحليل ارائه شود. نتايج نشان‌دهندۀ آن بود كه امكان استخراج آسيب‌هاي مربوط به آسفالت با تصاوير پهپادي و ماهواره‌اي با استفاده از روش‌هاي سنجش از دوري وجود دارد. در بررسي روش‌هاي متفاوت استخراج آسيب‌ها، روش‌هاي نظارت‌شدۀ ماشين‌بردار پشتيبان با ضريب كاپاي 87 و دقت كلي 90 درصد بيشترين و روش كمترين فاصله با ضريب كاپا و دقت كلي به‌ترتيب 57 و 67 درصد كمترين دقت را در طبقه‌بندي روش‌هاي نظارت‌شده از خود نشان داده‌اند؛ همچنين بين روش‌هاي شي‌ءگرا، الگوريتم ماشين بردار پشتيبان با ضريب كاپاي 86 و دقت كلي 91 درصد خروجي دقيق‌تري نسبت‌به ساير الگوريتم‌هاي موردمطالعه داشته و كمترين دقت نيز مربوط به الگوريتم نزديك‌ترين همسايه با ضريب كاپا 78 و دقت كلي 80 درصد بوده است. در خروجي فيوژن پهپاد با سنتينل -2، طبقه‌بندي با بهينه‌ترين الگوريتم بررسي‌شده، ماشين ‌بردار پشتيبان در روش شيءگرا انجام شد كه نتايج نشان‌دهندۀ افزايش دقت طبقه‌بندي به ضريب كاپاي 91 و دقت كلي 93 درصد بود؛ همچنين روش آستانه‌گزاري با ضريب كاپاي ۹۰ درصد نشان‌دهندۀ بهترين نتيجه براي تشخيص فرسودگي آسفالت است. نتايج اين پژوهش به‌منظور پايش وضعيت آسفالت‌ راه‌هاي شهري با هدف افزايش امنيت جاده‌ها و نيز پايداري شهرها و رفاه شهروندي براي سازمان‌هاي شهرداري‌ و راه‌سازي با صرف هزينه، زمان و نيروي انساني كمتر مناسب است.