ارزيابي تناسب زمين براي احداث كاربري بيمارستاني: رويكرد مدل سازي يكپارچه مبتني بر تصميم‌ گيري چند معياره و سيستم اطلاعات جغرافيايي (مطالعۀ موردي: منطقۀ 2 شهر تهران)

تعيين مكان بهينه براي احداث بيمارستان موجب افزايش رضايت شهروندان از خدمات بهداشتي و درماني و كيفيت زندگي‌شان مي‌شود. هدف پژوهش حاضر، تعيين مكان بهينه براي احداث بيمارستان در منطقۀ 2 كلان‌شهر تهران است كه بدين منظور يك روش تركيبي شامل سيستم اطلاعات جغرافيايي، وزن‎دهي سوارا و رتبه‎بندي كوپراس ارائه شده است. روش ارائه‎شده، مدل‌سازي مكاني و رتبه‌بندي بهينۀ مكان احداث بيمارستان را به‌طور يكپارچه انجام داده است و موجب افزايش دقت، سهولت پياده‌سازي و كاهش پيچيدگي‌هاي معمول مي‌شود. روش‌هاي تصميم‌گيري چند معيارۀ سوارا و كوپراس جزو بهترين روش‌هاي تصميم‌گيري هستند و در زمينۀ تعيين مكان بهينۀ بيمارستان و در تركيب با سيستم اطلاعات جغرافيايي كمتر موردتوجه قرار گرفته‌اند. نتايج روش وزن‌دهي نشان‌دهندۀ آن بود كه معيارهاي فاصله از بيمارستان‌هاي موجود و توزيع مكاني ذرات PM2.5  به‌ترتيب مهم‌ترين و كم‌اهميت‌ترين معيارها در فرايند تصميم‌گيري تعيين مكان بهينۀ بيمارستان هستند. نتايج مدل‌سازي مكاني نشان‌دهندۀ آن بود كه قسمت‌هاي جنوب غربي منطقه از پتانسيل بسيار زيادي براي احداث بيمارستان برخوردارند و به‌طور تقريبي 48 درصد از منطقه داراي پتانسيل احداث بيمارستان است. به‌عبارتي، عدالت فضايي براي شهروندان نيمي از منطقه در استفاده از خدمات درماني بيمارستان‌ها برقرار نيست. نتايج رتبه‌بندي سايت‌هاي كانديد نشان‌دهندۀ آن بود كه دو سايت 5 و 6 مناسب‌ترين مكان براي احداث بيمارستان جديد در منطقۀ 2 بوده‌اند. براساس نتايج تحقيق، روش وزن‌دهي مورداستفاده با وجود پيچيدگي اجرايي و محاسباتي بسيار كمتر نسبت‌به روش وزن‌دهي رايج فرايند تحليل سلسله‌مراتبي دقتي مشابه دارد؛ همچنين رويكرد يكپارچۀ مدل‌سازي مكاني و رتبه‌بندي نسبت‌به حالت‌هاي مستقل موجب افزايش دقت و سهولت تصميم‌گيري مي‌شود.