مدل مكاني توليد سفر و ترافيك در هسته عملكردي مركزي شهر كرمان

اصلاح الگوي كاربري زمين و مكان يابي كارآمد فعاليت ها يكي از راه هاي موثر در كاهش توليد سفر درون شهري عنوان شده است، به گونه اي كه تصميم گيري در رابطه با انجام و يا عدم انجام سفر به اندازه زيادي از عوامل اجتماعي- اقتصادي و شرايط توزيع كاربري زمين تاثير مي پذيرد. هدف تحقيق، سنجش مكاني توليد سفر درون شهري در پهنه عملكردي است. روش تحقيق، تحليلي – توصيفي با استفاده از نرم افزار GIS مي باشد. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه بيشترين تعداد سفرهاي شغلي متعلق به ناحيه 8 با 06/5% و كمترين آن ناحيه 18 با 09/1% بوده، بيشترين ميزان تراكم جمعيت ثابت و سيال به واسطه سفرهاي شغلي در ناحيه 42 و كمترين آن نيز به ناحيه 7 و همچنين بر اساس شاخص هاي حمل و نقلي محدوده ، بيشترين كمبود پاركينگ متعلق به ناحيه ترافيكي 8 با 29/17% و كمترين آن متعلق به ناحيه ترافيكي 42 با 97/0% و بيشترين ميزان تصادفات به ناحيه ترافيكي 8 با 84/4% و كمترين آن نيز به ناحيه 18 با 65/0% درصد متعلق مي باشد.لازم به ذكر است كه بيشترين جذب وسيله نقليه متعلق به ناحيه ترافيكي 8 با 84/4% و كمترين آن نيز به ناحيه 18 با 65/0% تعلق دارد. در نتيجه مي توان گفت از بين نواحي مورد مطالعه در محدوده مركزي شهر كرمان، ناحيه 8 بالاترين و ناحيه ترافيكي 18 پايين ترين ميزان را براساس، تراكم جمعيت، سفرهاي شغلي، كمبود پاركينگ ، تصادفات و جذب وسايل نقليه دارا هستند.