راهبرد هاي كارآمدي و اثربخشي كميسيون هاي شهرسازي در فرايند ساخت و ساز شهري در منطقه يك تهران

امروزه توسعه شهري بيش از هر چيزي تحت تاثير نظام ساخت و سازهاي شهري است و در اين بين ضوابط و مقررات شهرسازي مصوب، نقش به سزايي در نظم و نسق بخشي به توسعه شهري دارد. با توسعه سريع شهرنشيني و افزايش روزافزون ساخت و ساز در چنددهه اخير، شاهد تغييرات اساسي در منظر شهري هستيم كه شهرهامحل خود نمايي هر يك از تك بناها در ارتفاع، رنگ، نوع مصالح و... در جداره ممتد خيابان‌ها شده اند. در اين روند ساخت و ساز، مديران و مسئولين شهر با تصويب و لازم الاجرا كردن قوانين وآيين نامه‌هاي مختلف سعي در كنترل كردن شرايط نامناسب اين دوره داشته اند.در اين زمينه در جوامع شهري ايران ضوابط و مقررات تعريف شده در زمينه توسعه شهري متاسفانه از كارايي قابل ملاحظه اي برخوردار نبوده و اين امر توسعه شهري را با اختلالات جدي مواجه ساخته است. دراين پژوهش كه با روش توصيفي – تحليلي و با روش ميداني و استفاده از ابزار پرسشنامه اي صورت گرفته است حجم نمونه 20 نفر از كارشناسان و خبرگان طرح هاي توسعه شهري مورد سوال در زمينه نقاط قوت و ضعف و تهديد و فرصت كارآيي اين ضوابط و مقررات شامل (كميسيون هاي ماده 100، 5 و 55) قرار گرفته اند. لذا ابتدا از طريق مدل سوات عوامل قوت‌، ضعف‌، تهديد و فرصت از طريق روش دلفي جمع‌آوري و سپس مولفه‌هاي پژوهش مشخص شد و پس از انجام محاسبات طي روشي تلفيقي با مدل AHP ‌مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. نتايج اين پژوهش نشان ميدهد كه راهبرد تدافعي با مقدار اندازه گيري شده 4.078 به‌عنوان راهبرد برتر در زمينه ارائه راهبرد هاي افزايش كارآيي طرح هاي توسعه شهري شناخته شده و پس از آن راهبرد تهاجمي با مقدار 3.895 به عنوان راهبرد مكمل آمده است كه نشان دهنده تاثير مقايسه‌هاي زوجي گويه‌هاي مندرج در مدل سوات مي باشد