بكارگيري تكنيك آراس جهت تحليل شاخص‌هاي توسعه مسكن (مطالعه موردي: شهرهاي كهگيلويه و بويراحمد)

در كشورهاي جهان دستيابي به وضعيت مطلوب مسكن يكي از شاخص هاي مهم توسعه اقتصادي و اجتماعي محسوب مي شود. اين در حالي است كه مشكلات اساسي متعددي پيش روي مديران و برنامه ريزان شهري و سياست گزاران براي تأمين مسكن مناسب و كافي وجود دارد. پژوهش حاضر با هدف تحليل شاخص هاي بخش مسكن و ساختمان در شهرهاي استان كهگيلويه و بويراحمد انجام شده است. تحقيق حاضر از لحاظ هدف كاربردي است و روش تحقيق آن از نوع تحليلي مقايسه اي است و محدوده‌ پژوهش را 17 شهر استان كهگيلويه و بويراحمد در سال 1398 تشكيل مي دهد. با استفاده از تكنيك چند شاخصه آراس سعي شده است نماگرهاي منتخب مرتبط با بخش مسكن و ساختمان مورد تحليل و ارزيابي قرار گيرد. نتايج كمي پژوهش نشان مي دهد كه بيشترين ميزان شاخص مطلوبيت كل به شهرهاي ياسوج و دوگنبدان تعلق داشته است. بالاترين امتياز تكنيك آراس براي شاخص هاي مسكن و ساختمان به شهر ياسوج (0.971) اختصاص يافته است و از اين حيث ميزان امتياز شهر دوگنبدان (0.306) به دست آمده است. ميزان امتياز ليكك (0.139)، دهدشت (0.138) و سي سخت (0.056) به دست آمده است و شهرهاي مزبور در كنار هم در سطح دوم قرار دارند. شهرهاي لنده با كسب امتياز (0.036)، چرام با كسب امتياز (0.028) و مادوان با كسب امتياز (0.022) در كنار هم در سطح سوم قرار دارند. نتايج كمي تكنيك آراس نشان مي دهد كه شهرهاي باشت، سوق، پاتاوه، قلعه رئيسي، سرفارياب، ديشموك، مارگون، گراب و چيتاب امتياز ضعيفي را به دست آوردند و نيازمند توجه ويژه هستند. جهت برقراري تعادل منطقه اي و حركت به سمت توسعه پايدار شهري و منطقه اي در استان كهگيلويه و بويراحمد، لازم است كه سياست هاي توسعه بخش مسكن و ساختمان نگاه ويژه اي به مناطق روستايي كم جمعيت و سكونتگاههاي حاشيه اي داشته باشد؛ در غير اين صورت شاهد افزايش نابرابري هاي بيشتر در استان كهگيلويه و بويراحمد خواهيم بود.