مقايسه تأثير آموزش چهره به چهره به سالمندان و مراقبين بر شدت بيماري انسدادي مزمن ريوي

زمينه و هدف: بيماري مزمن انسدادي ريه (COPD) سومين عامل مرگ بيماران در جهان است. بستري‌ بيماران در بيمارستان فرصت مناسبي براي درگير نمودن مراقبين در مراقبت از بيماران است. مطالعه حاضر با هدف  تعيين و مقايسه تأثير آموزش چهره به چهره به سالمندان و مراقبين بر شدت بيماري COPD انجام گرفت.روش ها: اين مطالعه به روش كار آزمايي باليني دو گروهه، بيماران مبتلا به COPD مراجعه‌كننده به بخش داخلي بيمارستان امام خميني (ره) در شهر اسفراين انجام شد. در گروه آموزش به سالمند و آموزش به مراقب هر كدام 29 سالمند حضور داشتند.. آموزش‌ هر دو گروه به ‌صورت انفرادي و چهره به چهره در چهار جلسه‌ي 20-30 دقيقه‌اي بود. پرسشنامه شدت بيماري (CAT) COPD Assessment Test قبل مداخله، حين ترخيص و يك ماه بعد از اتمام مداخله توسط بيماران تكميل شد. تحليل داده ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري كاي دو، دقيق فيشر، من ويتني و فريدمن و با استفاده از نرم افزار SPSS24  انجام شد.نتايج: شدت بيماري در گروه آموزش به سالمند و در گروه آموزش به مراقب در  قبل از مداخله، حين ترخيص و يك ماه بعد، باهم تفاوت معناداري داشتند(p 0/001) . همچنين بين دو گروه  از نظر  تاثير آموزش بر شدت بيماري تفاوت معني داري وجود نداشت(P 0/05).نتيجه گيري: هر دو روش آموزش چهره به چهره به سالمندان و مراقبين موجب كاهش شدت بيماري COPD شد. از آنجايي كه اكثر سالمندان توسط مراقبين و به صورت رايگان مراقبت مي شوند. آموزش به مراقبين روشي كم هزينه است. بنابراين پرستاران مي‌توانند با آموزش به آنان، زمينه ارتقاء سلامت سالمندان  را فراهم نمايند.