اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد (ACT) بر سازگاري اجتماعي و تاب‌آوري دختران نوجوان شهر اراك

زمينه و هدف: نوجوان به سبب رويارويي با تحولات مختلف جسمي و رواني با تغييرات محسوسي در سازگاري اجتماعي و تاب‌آوري مواجه مي‌شود. اين پژوهش با هدف بررسي تاثير مداخلۀ مبتني بر پذيرش و تعهد بر سازگاري اجتماعي و تاب‌آوري دختران نوجوان شهر اراك در سال ۱۴۰۲ انجام شد.روش ها: اين پژوهش به روش تجربي از نوع پيش آزمون_ پس آزمون همراه با گروه كنترل مي‌باشد. جامعه‌ آماري آن شامل تمامي دختران نوجوان مراجعه‌كننده به پايگاه‌هاي سلامت در سال 1402 بودند كه به روش تصادفي‌سازي طبقه‌اي در دو گروه ۱۷ نفره گمارده شدند. مداخله به صورت 8 جلسۀ 90 دقيقه‌اي در گروه مداخله انجام‌گرفت و گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. ابزار پژوهش شامل پرسش‌نامه‌هاي سازگاري اجتماعي (بل) و تاب‌آوري (كونور) بود و هر دو گروه قبل و بعد از مداخله، پرسش‌نامه‌ها را تكميل كردند. داده‌هاي به دست‌آمده به كمك نرم‌افزار SPSS نسخه 26 با آزمون تحليل كوواريانس در سطح معني‌داري 95 درصد مورد بررسي قرارگرفتند.نتايج: 33% دختران نوجوان شركت‌كننده در پژوهش 17 ساله بودند و اكثريت آنان (76%) در مقطع تحصيلي دوره دوم متوسطه قرار داشتند. نتايج نشان داد پس از مداخله درماني در گروه مداخله ميانگين نمرات حاصل از تاب‌آوري و سازگاري اجتماعي نسبت به گروه كنترل افزايش معناداري داشتند (0/05 P). نتيجه گيري: با توجه به اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر تاب‌آوري و سازگاري اجتماعي دختران نوجوان، به كار‌گيري اين درمان به متخصصان و مشاوران حوزۀ سلامت توصيه مي‌گردد.