بررسي تاثير رهبري اخلاقي بر پنهان سازي دانش با نقش ميانجي سرمايه اجتماعي رابطه اي و تفكر ابزاري ( مورد مطالعه: كاركنان دانشگاه لرستان)

پژوهش حاضر به بررسي تاثير رهبري اخلاقي بر پنهان سازي دانش با تبيين نقش ميانجي سرمايه اجتماعي رابطه اي و تفكر ابزاري مي‌پردازد. اين پژوهش در زمره پژوهش‌هاي كمي و همچنين از حيث فلسفه تحقيق داراي رويكرد قياسي است. جامعه آماري پژوهش، 360 نفر از كاركنان دانشگاه لرستان مي‌باشد، با توجه به اينكه حجم جامعه آماري محدود و مشخص مي‌باشد، از فرمول مورگان، نسبت به تعيين حجم نمونه استفاده شد و در سطح 95% حجم نمونه 186 نفر تعيين و به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. در پژوهش حاضر براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه استاندارد هانگ و همكاران (2019)، كبيز( 2004)، كالشون و همكاران( 2011)، كانلي و همكاران( 2011) استفاده شده، كه روايي و پايايي آن با استفاده از روش اعتبار محتوا و آلفاي كرونباخ تاييد شده است. در اين پژوهش براي بررسي و آزمون فرضيه‌ها، رويكرد مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم افزارspss وpls به كار رفت. يافته‌ها نشان داد رهبري اخلاقي تاثير منفي و معناداري بر پنهان سازي دانش دارد. همچنين رهبري اخلاقي تاثير مثبت و معناداري بر سرمايه اجتماعي رابطه اي و تاثير منفي و معناداري بر تفكر ابزاري دارد. نتايج پژوهش مبين آن است كه سرمايه اجتماعي رابطه اي و تفكر ابزاري نقش ميانجي در تاثير رهبري اخلاقي بر پنهان سازي دانش دارد