بررسي فلور و شكل زيستي گياهان دارويي حاشيه جنوبي شهرستان لنگرود

گياهان بومي و انحصاري، ذخاير ژنتيكي ارزشمند هر منطقه محسوب مي‌شوند و به دليل دارا بودن صفات ريخت‌شناسي مطلوب، مقاومت به آفات و سازگاري به شرايط اكولوژيك از اهميت خاصي برخوردارند. اين پژوهش با هدف ارائه ليست فلوريستيكي و شناسايي ويژگي‌هاي زيستي و خاكشناسي گياهان دارويي شهرستان لنگرود اجرا شد. با جمع‌آوري نمونه‌هاي گياهان دارويي طي دوره رويشي 1401-1400 و شناسايي آن‌ها با استفاده از منابع مختلف فلور،  پراكنش جغرافيايي گونه‌هاي گياهي مشخص و شكل زيستي آن‌ها تعيين شد. از افق سطحي رويشگاه‌ها نيز نمونه خاك برداشت و خصوصيات آن‌ها شامل بافت خاك، واكنش خاك، هدايت الكتريكي و درصد كربن آلي اندازه‌گيري شدند. 78 گونه گياه دارويي شناسايي شده در اين پژوهش، به 42 تيره و 72  سرده گياهي تعلق داشتند. از اين تعداد 10 گونه مربوط به تيره Asteraceae (كاسنيان)، هشت گونه مربوط به تيره Rosaceae (گل‌سرخيان)، پنج گونه مربوط به تيره‌هاي Fabaceae (باقلاييان) و Lamiaceae (نعناعيان)، چهار گونه مربوط به تيره Apiaceae (چتريان)، سه گونه مربوط به تيره‌ Poaceae (گندميان)، دو گونه مربوط به تيره‌هاي Aspleniaceae، Brassicaceae (چليپاييان)، Malvaceae (گل‌ختميان)، Hypericaceae (گل‌راعيان)، Lythraceae (حناييان)، Onagraceae (گل‌مغربيان)، Urticaceae (گزنه‌ايان) و بقيه تيره‌هاي شناسايي شده، داراي يك گونه بودند. بيشترين درصد گونه‌هاي گياهي دارويي منطقه داراي شكل زيستي همي‌كريپتوفيت (He) و بيشترين فراواني پراكنش جغرافيايي به عناصر رويشي چندناحيه‌اي (PL) تعلق داشت. بررسي خصوصيات خاك رويشگاه اين گياهان در دامنه ارتفاعي 15- تا 325 متري نيز نشان از يكنواختي بافت خاك در كلاس متوسط تا سبك، هدايت الكتريكي كمتر از dS/m))1، واكنش خاك اسيدي و ميزان مواد آلي در كلاس خيلي خوب داشت. ارائه ليست گياهان دارويي به عنوان خزانه ژنتيكي منطقه، تعيين زيستگاه و مصارف محلي و دارويي آن‌ها از جمله نتايج كاربردي اين پژوهش است.