سنجش مزيت نسبي فعاليت‌هاي اقتصادي در شرايط محيطي و منطقه‌اي استان‌هاي شمال غرب ايران: رهيافت مدل اقتصاد پايه و مدل تغيير سهم

در مبحث اقتصاد منطقه‌اي، با توجه به محدوديت منابع موجود، شناخت ويژگي‌ها و مزيت‌هاي اقتصادي هر منطقه، امكان برنامه‌ريزي بهتر را در جهت تحقق اهداف توسعه فراهم مي‌نمايد. از اين رو، هدف مطالعه حاضر تحليل وضعيت مزيت نسبي بخش‌هاي مختلف اقتصادي استان‌هاي شمال غرب در سال‌هاي 1393، 1395 و 1397، تحليل مزيت رقابتي بخش‌ها و تعيين وضعيت ارزش افزوده بخش‌ها در استان‌هاي شمال غرب نسبت به كشور در سال‌هاي 1393، 1395 و 1397 است. براي اين منظور از مدل اقتصاد پايه و شاخص ضريب مكاني و مدل تغيير سهم استفاده مي‌شود. نتايج مطالعه نشان مي‌دهد كه استان‌هاي آذربايجان شرقي، آذربايجان غربي، اردبيل در سال‌هاي مورد مطالعه بخش صنعت، فعاليت‌هاي حرفه‌اي و علمي و كشاورزي داراي مزيت نسبي بوده و در حوزه فعاليت برنده اقتصادي قرار داشته و داراي مزيت بالقوه براي رشد اقتصادي است. در استان زنجان در سال 1393 و 1395 بخش كشاورزي و در سال 1397 بخش صنعت داراي مزيت رقابتي است. نتايج مدل تغيير سهم نشان مي‌دهد كه روند بسياري از بخش‌ها در چهار استان شمال غرب با روند بخش‌هاي كشوري همخواني ندارد.