پيش بيني وضعيت تغييرات اقليم آينده در حوزه آبخيز تجن

با توجه به تغييرات اقليمي 30 ساله اخير در حوزه آبخيز تجن، لزوم بررسي وضعيت اقليم آينده آن‌ها ضروري مي‌باشد. در اين تحقيق ، آمار دماي بيشينه، دماي كمينه و بارش 14 مدل از مجموعه مدل‌هاي گردش عمومي جو (General Circulation Models (GCMs)) تحت دو سناريو RCP2.5 و RCP8.5 در دو بازه زماني 2014 -2040 به عنوان دوره آينده و بازه 1993-2013 به عنوان دوره پايه، استخراج شد. در ادامه، 6 مدل EC EARTH، GISS E2 R، MIROC ESM،MIROC ESM CHEM، MPI ESM MR براي ارزيابي دما و نيز 3 مدل EC EARTH،GISS E2 R ، MIROC ESM براي بارش مناسب تشخيص داده شد. در همه ايستگاه‌ها به جز ايستگاه ساري، پشرت و دشت ناز، تغييرات حداقل و حداكثر دماي سالانه، در جهت افزايش دما خواهد بود. بيشترين افزايش دما مربوط به مدل MIROC ESM CHEM و كمترين افزايش توسط مدل GISS E2 و EC EARTH پيش‌بيني‌ شده است. بيشترين افزايش دماي حداقل سالانه به ميزان 1.6 درجه در ايستگاه سفيدچاه و بيشترين افزايش دماي حداكثر در ايستگاه پشرت (2.2 درجه سانتي گراد) خواهد بود. بيشترين افزايش ميانگين دماي ماهانه، در ماه‌ مي و كمترين افزايش در ماه مارس پيش‌بيني مي‌شود. هم‌چنين، نتايج بارش فصلي، كاهش بارندگي در بهار، پاييز و زمستان و افزايش بارندگي در تابستان را نشان داد. قابل ذكر است، تغيير الگوي بارش از فصل پاييز به فصل تابستان پيش‌بيني گرديد. اين تغييرات باطبع بر رژيم جريان و رودخانه و زمان دبي پيك، تشديد چرخه آب، سيلاب‌هاي بزرگ، تعداد و شدت وقايع حدي سيل و خشكسالي، عملكرد محصولات كشاورزي و غيره تاثير گذار خواهد بود.