امكان ‌سنجي استفاده از انرژي تابشي خورشيد با استفاده از سنجش از دور و الگوريتم سبال(مطالعه موردي: شهرستان البرز)

خورشيد به عنوان منبع انرژي، سرآغاز حيات و منشأ تمام انرژي‌هاي ديگر شناخته شده است. تابش جهاني خورشيد يكي از سازه‌هاي بنيادي هر گستره اقليمي شمرده مي‌شود. از اين رو، شناخت ويژگي‌ها و نيز پيش‌بيني اين سازه‌هاي اساسي، تاثير زيادي در برنامه‌ريزي‌هاي وابسته به انرژي دارد. استفاده از تصاوير ماهواره‌اي و مدل‌هاي سنجش از دور به عنوان ابزاري مناسب و كم‌هزينه براي تخمين تابش خورشيدي، در سال‌هاي اخير بوده است. جهت انجام اين پژوهش، از تصاوير مربوط به سال 2020 ماهواره لندست 8 سنجنده OLI و سنجنده TIRS و الگوريتم سبال استفاده شد. از نرم‌افزارENVI جهت تصحيحات هندسي، اتمسفري و راديومتريك تصاوير ماهواره‌اي و همچنين اجراي محاسبات مربوط به مدل سبال و از نرم‌افزار ArcGIS جهت ايجاد پايگاه داده، تحليل‌هاي مكاني، عمليات كارتوگرافيكي و در نهايت پياده كردن مدل استفاده گرديد. نتايج حاصل نشان مي دهد كه ميانگين بيشترين تابش موج كوتاه ورودي به ميزان 918 وات بر مترمربع در تاريخ 09/08/2020 و كمترين مقدار در تاريخ 28/10/2020 به ميزان 370 وات بر مترمربع بوده است. اين در حالي است كه بيشترين مقدار تابش خالص در تاريخ 09/08/2020 به ميزان 232 كيلومتر و كمترين مقدار در 28/10/2020 به ميزان 13 كيلومتر محاسبه شده است.تفاوت در مقدار تابش خالص رسيده به زمين در منطقه مورد مطالعه، ناشي از تفاوت زاويه تابش خورشيد و تعداد ساعات آفتابي در ماه‌هاي مختلف سال است. در نهايت مي‌توان نتيجه گرفت كه تابش خورشيدي در منطقه، در سال مورد بررسي پتانسيل لازم براي اجراي طرح‌هاي فتوولتائيك خورشيدي را دارا مي‌باشد.