بررسي تكامل ژئومورفولوژي دشت‌ هاي انباشتي، از طريق گرانولومتري سازند‌ها، نتايج لوگ‌ها و اثرات تكتونيك، مطالعه موردي : (دشت‌هاي هرزندات، هاديشهر و گلفرج)

فرونشست زمين يكي از مخاطرات محيطي كه در بلند مدت پيآمدهاي مخربي بر شهرها، تأ‌سيسات، خطوط ارتباطي و اراضي كشاورزي دارد. اين تحقيق از طريق كارهاي ميداني از قبيل نمونه برداري نهشته‌هاي دشت‌ها، اندازه گيري ضخامت لايه‌ها، تعيين نوع سازندها، گرانولومتري، ترسيم نمودارهاي مربوطه، عكسبرداري، بررسي‌هاي اسنادي، تجربي و آزمايشگاهي بعمل آمده است. نتايج تحقيق نشان داد كه حداكثر ضخامت مواد آبرفتي انباشته شده (كواترنر) در محل حداكثر سوبسيدانس دشت هاديشهر مطابق مقطع زمين‌شناسي بيش از 160 متر و در دشت هرزندات به بيش از 200 متر مي‌باشد. وجود حجم عظيم آبرفت‌هاي دوران چهارم به همراه سنگهاي بزرگ، در ارتباط با سيلاب‌هاي قوي، بويژه در اوايل هلوسن و خشونت ناهمواريها در گذشته بوده است. در طول دره پيراسحق- زال ضخامت مواد از 20 متر در روستاي پيراسحق تا 110 متر در شرق روستاي زال متغير مي‌باشد. دشت‌هاي هرزندات و هاديشهر و گلفرج با مساحت حدود 165 كيلومترمربع، در حقيقت دشت‌هاي انباشتي گرابني مي‌باشند كه در بين مناطق گسلي بصورت هورست، شكل گرفته، تحول و تكوين يافته‌اند. فرم لايه‌هاي ساختماني دشت و هورست‌ها به تبعيت از جهات فشارهاي جانبي و عمودي همراه با چين خوردگي شمالي-جنوبي، گسل خوردگي پيدا كرده‌اند. بدليل فرازش زمين‌ساختي و پائين رفتن سطح اساس محلي منطقه، آبراهه‌هاي اصلي باحفر و كاوش بستر خود منجر به پيدايش تراس‌هاي رودخانه‌اي تيپيك در بخش نهشته‌هاي راس مخروط افكنه‌ها شده اند