تاثير جهت جغرافيايي بر تراكم و تنوع‌ گياهي در جنگل‌ هاي سردشت

تعيين و مقايسه تنوع‌ زيستي در جوامع جنگلي مختلف، براي شناخت دقيق و مديريت جنگل از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. اين تحقيق با هدف بررسي تاثير جهت جغرافيايي بر روي تراكم و تنوع گونه‌اي در جنگل‌هاي بلوط ليلانه سردشت در مساحتي حدود 28 هكتار انجام شد. ابتدا يك شبكه آماربرداري با ابعاد 45 * 45 متر به روش تصادفي سيستماتيك در منطقه پياده شد. در اين راستا 120 قطعه‌نمونه (هر جهت جغرافيايي 30 قطعه نمونه) در عرصه مورد پژوهش مستقر و در آنها جهت جغرافيايي، تعداد و نوع درختان يادداشت شد. با‌توجه به تراكم گونه‌ها در قطعات نمونه تراكم در هكتار محاسبه شدو براي بررسي و مقايسه تنوع‌زيستي از شاخص‌هاي تنوع گونه‌اي سيمپسون و شانون – وينر، محاسبه غناي گونه‌اي از شاخص‌هاي غناي مارگالف و غناي منهنيك،و يكنواختي گونه‌اي از شاخص‌هاي يكنواختي پايلو و هيل استفاده شد. مقادير شاخص‌هاي تنوع زيستي با استفاده از نرم‌افزار Past تعيين گرديد. سپس نرمال بودن داده‌ها با استفاده از آزمون كولموگروف - اسميرنوف، همگني واريانس‌ها با آزمون لون و مقايسـه ميانگين ها در چهار جهت جغرافيايي با آزمون دانكن در نرم افزار SPSS انجام شد. نتايج نشان داد كه بلوط مازودار، برودار و وي‌ول بيشترين تراكم را به ترتيب در جهت‌هاي شمالي، جنوبي و شرقي داشتند. زالزالك در جهت شرقي بيشترين تراكم در هكتار را داشت. براساس نتايج تنوع گونه‌اي در جهت جنوبي بيشترين مقدار را به خود اختصاص مي‌دهد. جهت جغرافيايي با تراكم و تنوع گونه‌اي رابطه معني‌دار دارد. براساس نتايج حاصل از پژوهش حاضر جهت انجام برنامه‌هاي مديريتي بايد به ميزان گسترش گونه‌ها در جهات جغرافيايي توجه كرده و براساس آن اقدامات لازم صورت گيرد.