بررسي عوامل اجتماعي موثر بر پديده حيوان آزاري در محيط شهري

آسيب رساندن به حيوانات يك رفتار ناهنجار اجتماعي است كه در سال‌هاي اخير، يكي از مصاديق خشونت عليه حيوانات، كشتار آنها و يا برخوردهاي اجتماعي ناشايست توسط شهروندان نمود يافته است و يكي از دلايل ترس اجتماعي و برخوردهاي غير اصولي با حيوانات شهري، شناخت ناكافي از آنها است. حيوانات، بخشي از جامعه طبيعي را تشكيل مي‌دهند و در برقراري توازن در نظام طبيعت، نقش موثر و غيرقابل انكاري دارند. بر اين اساس اين پژوهش با هدف بررسي عوامل اجتماعي موثر بر پديده حيوان‌آزاري در محيط شهر اردبيل به لحاظ ارزيابي شاخص‌ها و مولفه‌هاي مرتبط با پديده حيوان‌آزاري انجام گرفته است. روش پژوهش با توجه به هدف كاربردي و از لحاظ ماهيت و روش توصيفي – تحليلي است. داده‌هاي مورد نياز اين بررسي از طريق روش‌هاي ميداني و اسنادي گردآوري شده‌اند. جامعۀ آماري پژوهش شهر اردبيل مي باشد. در راستاي بررسي عوامل اجتماعي موثر بر پديده ي حيوان آزاري در محيط شهري از 4 شاخص در قالب 23 گويه بهره برده، سپس جهت تجزيه و تحليل داده ها از مدل تصميم گيري چند معياره PROMETHEE استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد شاخص فرهنگي-آموزشي با امتياز0.0208، شاخص قانوني با امتياز0.01614، شاخص زيست محيطي با امتياز0.01533، ا شاخص اجتماعي با امتياز 0.00253- به ترتيب داراي بيشترين و كمترين ميزان تاثيرگذاري بر پديده حيوان آزاري در شهر اردبيل مي باشند. لازم به ذكر است ميانگين كل شاخص هاي مورد مطالعه به لحاظ تاثيرگذاري نيز بالاتر از حد متوسط (3) مي باشد.