شناسايي و تحليل امواج گرمايي شهرهاي تبريز و اردبيل و پيش ‌بيني آن تحت سناريوهاي مدل اقليمي CanEsm2

گرمايش جهاني و افزايش وقوع امواج گرمايي از مسائل مهم قرن حاضر است. لذا شبيه‌سازي و پيش‌بيني آينده‌‌نگر اين مخاطره اقليمي، مـي‌توانـد مفيد واقع شود. روش‌هـاي مختلفي جهت بررسي امواج گرمايي وجود دارد كه معتبرترين و پركاربردترين آن‌ها، مدل CanEsm2 مـي‌باشـد. هدف از پژوهش حاضر، شناسايي و تحليل امواج گرمايي شهرهاي تبريز و اردبيل و پيش‌بيني آن تحت سناريوهاي مدل اقليمي CanEsm2 بود. بدين منظور ابتدا داده‌هاي دماي حداكثر ايستگاه‌هاي مورد مطالعه، طي سال‌هاي 2003 تا 2018 از سازمان هواشناسي كشور اخذ و با استفاده از ريزگردان SDSM و مدل CanESM2شبيه‌سازي و سپس تحت سناريوهاي RCP 2.6, 4.5, 8.5 براي30 سال آتي (2050-2020) پيش‌نگري شد. سپس با برنامه نويسي در محيط نرم افزار MATLABو اعمال شاخص Fumiaki بر داده‌هاي بيشينه دماي پيش‌بيني شده، امواج گرمايي ايستگا‌‌هاي مورد مطالعه طي سال‌هاي 2020 تا 2050 شناسايي گرديد و امواج گرمايي با تداوم 6 روزه و بالاتر، امواج گرم بلندمدت و امواج گرمايي با تداوم 5 روزه و كمتر از آن امواج گرم كوتاه مدت نامگذاري شدند. يافته‌هاي پژوهش نشان دادند كه، امواج گرمايي در هر دو دوره (2018-2003) و (2050-2020) در هر دو شهر تبريز و اردبيل كوتاه مدت بوده و بالاترين تداوم آن در 16 سال گذشته در هر دو شهر حداكثر 4 روز بوده و در دوره پيش‌بيني شده در اردبيل 4 روزه و در تبريز 5 روزه خواهد بود. همچنين طبق نتايج، در هر دو دوره، امواج گرمايي كوتاه مدت 2 روزه بيشترين فراواني را نشان داد. براساس يافته-هاي پژوهش حاضر، در هر دو شهر مورد مطالعه، بيشترين فراواني وقوع امواج گرمايي در دوره گذشته اغلب در بهار بوده و در 30 سال آينده در بهار و پاييز خواهد بود.