ارزيابي كيفيت آب رودخانه چالوس بر اساس شاخص‌ هاي كيفي IRWQIsc و NSFWQI

آلودگي رودخانه ها يكي از مباحث مهم مرتبط با محيط زيست مي‌باشد كه مي‌تواند به‌ طور مستقيم و غيرمستقيم بر سلامت افراد، جانوران و گياهان تغذيه‌كننده از آن، تأثيرگذار باشد. در اين مطالعه جهت بررسي كيفيت آب رودخانه چالوس ابتدا بازديد ميداني صورت گرفت و 3 ايستگاه نمونه‌برداري در بالادست، ميان دست و پايين‌دست انتخاب و پارامترهاي كيفي آب (دما، PH ، هدايت الكتريكي، مواد جامد محلول، جامدات معلق، كدورت و شوري)، اكسيژنرساني (اكسيژن محلول، BOD و COD)، مواد مغذي (N-NH3، N-NO3 و P-PO4) و كلي فرم مدفوعي، با استفاده شاخص هاي NSFWQI و IRWQISC مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. نتايج نشان داد شرايط كيفي آب در بالادست (ST1) به علت عدم وجود مداخلات انساني از كيفيت قابل قبولي بر اساس شاخص‌هاي NSFWQI و IRWQISC برخورد بوده است. ولي هر در طول رودخانه بعد از ايستگاه بالادست (ST1) در اثر فعاليتهاي انساني نظير جاده‌سازي در حاشيه رودخانه، ورود پساب كشاورزي ، فاضلابهاي شهري و صنعتي ، پرورش دام و طيور و مزارع پرورش ماهي كيفيت آب رودخانه به‌شدت كاهش‌يافته است به‌ طوري‌ كه در ميان دست (ST2) در رده كيفي متوسط و پايين دست ‌(ST3) در رده كيفي بد قرار گرفت است.