امكان سنجي ايجاد تأسيسات پردازش و بازيافت پسماندهاي شهري (مطالعه موردي: شهرهاي غرب استان كرمانشاه)

يكي از چالش هاي مهم محيط زيستي، توليد بيش از اندازه پسماندهاي شهري و مديريت صحيح آن ها است، زيرا اثرات منفي ناشي از آن، باعث در معرض خطر قرار گرفتن سلامتي انسان و ديگر موجودات زنده مي شود. بازيافت و پردازش دومين اولويت در سلسله مراتب مديريت پسماندهاي شهري است كه در آن با تفكيك و فشرده سازي پسماندها، شيرابه گيري آن ها انجام و تصفيه صورت مي گيرد. هدف از انجام اين پژوهش بررسي امكان سنجي احداث تاسيسات پردازش و بازيافت پسماندهاي شهري در محل پيشنهادي كه در جنوب جاده كمربندي سرپل ذهاب به قصرشيرين در كرمانشاه است، مي باشد. روش تحقيق توصيفي - تحليلي است و با استفاده از ماتريس ايراني يا ماتريس لئوپولد اصلاح شده مبتني بر مطالعات كتابخانه اي، بازديدهاي ميداني و مصاحبه با كارشناسان انجام شد. پتانسيل انواع اثرهاي محيط زيستي ناشي از اجراي پروژه احداث تاسيسات پردازش و بازيافت پسماندهاي شهري به تفكيك فاز ساختماني و بهره برداري بر محيط هاي فيزيكي، بيولوژيكي و اجتماعي - اقتصادي با استفاده از ماتريس لئوپولد اصلاح شده امتياز دهي شد و مورد پيش بيني قرار گرفتند. روش ماتريس ايراني به دليل در نظر گرفتن اثرهاي انجام پروژه در هر دو مرحله ساخت و بهره برداري بر روي اجزاي محيط زيست از روش ها متداول و كاربردي براي ارزيابي اثرهاي محيط زيستي به شمار مي رود. براساس نتايج حاصل از ماتريس لئوپولد، در فاز ساختماني بيشترين تاثيرات منفي در محيط زيست مشاهده شد، در صورتي كه در فاز بهره برداري نسبت به فاز ساختماني، اثرات مثبت بيشتري وجود دارد. با توجه به آناليزهاي انجام شده و نيز بر طبق اصول تحليل ماتريس اصلاح شده، با توجه به اينكه تعداد ميانگين رده بندي در ستون ها و رديف هاي جدول ماتريس، كمتر از 3/1- از 50 درصد كمتر است، لذا پروژه مذكور، مشروط به اقدامات اصلاحي مي باشد.