نقش فناوري اطلاعات و ارتباطات و درآمد سرانه بر انتشار CO2 در كشورهاي صادركننده نفت اوپك پلاس با تاكيد بر منحني زيست محيطي كوزنتس

امروزه جهان شاهد پيشرفت شگرفي در نفوذ فناوري اطلاعات و ارتباطات در زندگي فردي و اجتماعي كشورهاي جهان، در سطح ملي و بين‏المللي، بدون توجه به سطح درآمدشان بوده ‌است. در حالي كه افزايش نفوذ فناوري اطلاعات و ارتباطات در ابعاد اقتصادي، اجتماعي و انرژي چالش‌ها و فرصت‌هاي جالبي را ايجاد مي‌كند، بررسي نقش فناوري اطلاعات و ارتباطات در كاهش يا افزايش انتشار CO2حائز اهميت است. از اين‏رو، هدف اصلي پژوهش، بررسي نقش فناوري اطلاعات و ارتباطات بر كيفيت محيط‌زيست كشورهاي منتخب صادركننده نفت است. وجه تمايز اين تحقيق با مطالعات پيشين اين است كه براي بررسي اثرگذاري ICT بر انتشار CO2 بر خلاف مطالعات گذشته كه تنها يك بعد (به طور مثال ضريب نفوذ اينترنت) استفاده كرده‌اند از شاخص تركيبي فناوري اطلاعات و ارتباطات كه از روش مولفه اصلي (PCA) به دست آمده استفاده مي‌كند. در كنار بررسي رابطه ICT بر محيط‌زيست، به بررسي وجود منحني زيست محيطي كوزنتس و ارتباط تجارت خارجي بر شاخص دي‌اكسيدكربن پرداخته است. برآورد مدل اثر فناوري اطلاعات و ارتباطات بر كيفيت محيط‌زيست كشورهاي منتخب صادركننده نفت از جمله ايران براي دوره زماني 2019-2009 با روش گشتاورهاي تعميم يافته انجام شده‏است. نتايج برآورد بيانگر وجود رابطهU معكوس بين فناوري اطلاعات و ارتباطات و انتشار دي‏اكسيد كربن است. هم‏چنين، نتايج حاكي از تاييد فرضيه منحني كوزنتس در كشورهاي مورد مطالعه است. طبق بررسي، تجارت خارجي تاثير مثبت و معنادار با انتشار CO2 داشته است.