بررسي اثر فنانترن و آنتراسن بر ميزان تركيبات بيوشيميايي و رشد در جلبك اسپيرولينا پلاتنسيس (J.Leonard,1960) Arthospira-sp

هيدروكربن هاي پلي آروماتيك چندحلقه اي(poly aromatic hydrocarbon: PAH) با حلقه بنزني از تركيبات نفتي بوده و مهمترين عامل آلودگي محيط زيست هستند. فنانترن و آنتراسن  PAH هايي هستند  كه در محيط آبي يافت مي شوند. در مطالعه حاضر تاثير اين دو ماده بر يك جلبك آب شيرين Spirulina platensis در سطوح بيوشيميايي بررسي شد. كشت انبوه جلبك در شرايط آزمايشگاهي در قالب 9تيمار و 27 تكرار انجام گرفت. جلبك ها در معرض چهار غلظت آنتراسن (5، 25، 50 و 250 ميلي-گرم بر ليتر) و چهار غلظت فنانترن (10، 50، 100، 500 ميلي گرم بر ليتر به مدت 72 ساعت قرار گرفتند و يك تيمار هم به عنوان شاهد بدون فنانترن و آنتراسن در نظر گرفته شد. ميزان مالون دي آلدئيد (MDA) در تيمار فنانترن و آنتراسن نسبت به تيمار شاهد افزايش يافت كه در سطح 5% معني دار بود، اما ميزان MDA در تيمار فنانترن در غلظتmg/L 10 تفاوت معني داري را نشان نداد(P 0.05 ). محتواي قند به جز در غلظت 10 ميلي گرم بر ليتر فنانترن تفاوت معني داري را نشان داد(P 0.05 ) . محتواي پرولين در پاسخ به هردو هيدروكربن افزايش معني دار داشت (P 0.05 ). در تيمارهاي آنتراسن و فنانترن در مقايسه با تيمار شاهد افزايش معني دار پرولين در سطح احتمال 5% معني دار مشاهده شد. فعاليت كاتالاز تغييرات معني داري در بين تيمارها نسبت به تيمار شاهد نشان داد (P 0.05 ). ميزان پروتئين كل روند افزايشي در تنش با فنانترن و روند كاهشي در تنش با با فنانترن نشان داد و در همه غلظت ها نسبت به تيمار شاهد تفاوت معني داري را نشان داد (P 0.05 ). نتايج نشان داد كه هر دو ماده هيدروكربني در غلظت هاي مختلف تاثير معني داري بر ويژگي هاي بيوشيميايي جلبك اسپيرولينا داشتند.