تحليل بنيان‌هاي معرفت‌شناختي گزاره‌هاي ناظر به آينده در مطالعات آينده‌ها

مطالعات آينده‌ها به عنوان فرارشته‌اي نوظهور در چند دهه اخير با چالش هاي بسياري روبه‌رو بوده است كه جدي ترين آن خروج از موقعيت بي مبنايي و تجهيز به بنيان‌هاي فلسفي براي تبديل شدن به يك رشتۀ علمي است. در اين راستا، اين پرسش‌هاي اساسي مطرح است كه چگونه مي‌توان در مورد آينده‌اي كه هنوز محقق نشده است، پژوهش كرد، و آيا اصلاً امكان كسب معرفت از گزاره هاي ناظر به آينده وجود دارد؟ در پاسخ به اين پرسش‌ها، نويسندگان مقاله ابتدا به بازشناسي حوزه‌هاي پژوهش در باب آينده پرداخته‌اند، سپس مسائل جدي معرفت‌شناختي پيش روي آنها را تحليل نموده‌اند. همچنين با در نظر گرفتن اين مسائل، از دريچۀ سه قانون انديشه به تحليل امكان كسب معرفت از مفروضات آينده پرداخته شده است. در نهايت نظريات عمدۀ صدق و توجيه در نسبت با گزاره‌هاي آينده واكاوي شده و ديدگاه‌هاي متناسب با ايجاد باور صادق موجه از گزاره‌هاي ناظر به آينده، پيشنهاد گشته است. نتايج حاصل از اين مقاله بيانگر آن است كه امكان اوليۀ كسب معرفت از باور‌هاي ناظر به آينده وجود دارد. در همين راستا نظريۀ مطابقت صدق، براي احراز صدق اين باور‌ها و نظريه‌هاي درون‌گرايي و مبناگرايي ميانه رو براي توجيه آنها، تحليل و پيشنهاد شده است.