تحليل جايگاه سرمايه‌هاي اجتماعي و فرهنگي در روند توسعهٔ گردشگري در بازار كهن تبريز

صنعت گردشگري، به‌دليل ماهيتش، ارتباطات بسياري با جامعه و فرهنگ‌هاي مبدأ و مقصد گردشگري دارد كه مديريت اين تفاوت‌هاي فرهنگي و رفتاري نقش مهمي در توسعهٔ اين صنعت خواهد داشت. سرمايه‌هاي اجتماعي و فرهنگي دو مفهوم مهم در اين زمينه هستند و امروزه نقش بنياديني در توسعهٔ پايدار كشورها دارند. در اين پژوهش، تلاش بر اين بوده تا نقش و جايگاه اين دو نوع از سرمايه در مجموعهٔ ميراث جهاني بازار تاريخي تبريز به‌منظور توسعهٔ صنعت گردشگري بررسي شود كه، با توجه به سرمايه‌هاي اجتماعي و فرهنگي نهفته در بازار تاريخي تبريز، ابتدا مفاهيم سرمايه‌هاي اجتماعي و فرهنگي تبيين و پس از بيان كاركردهاي گوناگون مجموعه بازار كهن، ساختار و ارتباطات مؤلفه‌هاي آن‌ها تحليل و مدلي نظري - كاربردي ارائه شده است. سپس، براي شناخت وضعيت اين دو نوع از سرمايه و مؤلفه‌هاي آن‌ها در مجموعهٔ بازار كهن، داده‌هاي اوليه، كه از طريق مصاحبه با اهالي بازار گردآوري شده بودند، در محيط نرم‌افزار SPSS تحليل شدند. براساس نتايج حاصله، مؤلفهٔ اعتماد به نهادهاي دولتي در بين بازاريان در سطح پايين و همچنين برخي محافظه‌كاري‌ها در مقابل دگرگوني‌ها و مسائل فرهنگي وجود دارد كه با رفع اين موارد، از طريق به‌كارگيري سرمايه‌هاي اجتماعي، مي‌توان از پتانسيل‌هاي عظيم نهفته در بازار كهن تبريز براي توسعهٔ پايدار گردشگري استفاده كرد.