‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تأثير رفتارهاي فراغتي در كيفيت زندگي ذهني ـ ادراكي سالمندان (مطالعۀ موردي: سالمندان شهر تهران)

با توجه به روند كنوني جهان به‌سمت سالخوردگي و هم‌زمان با افزايش جهاني جمعيت سالمندان، ‌ايران نيز با افزايش جمعيت سالمندي مواجه است. از سوي ديگر، بحث اوقات فراغت يكي از موضوعات مطرح در حوزۀ كيفيت زندگي سالمندان است. از‌اين‌رو، پژوهش حاضر با هدف مطالعه پيرامون تأثير رفتارهاي فراغتي در كيفيت زندگي ذهني ـ ادراكي سالمندان انجام شده و سالمندان شهر تهران را به‌منزلۀ مطالعۀ موردي انتخاب كرده است. پژوهش حاضر، به‌لحاظ هدف، از نوع تحقيقات كاربردي و، به‌لحاظ روش تحقيق، از نوع تحقيقات توصيفي از نوع هم‌بستگي و، به‌لحاظ گردآوري داده‌ها و اطلاعات نيز، از نوع تحقيقات پيمايشي با ابزار پرسش‌نامه است. جامعۀ موردنظر افراد بالاي 60 سال ساكن شهر تهران بودند كه، به‌دليل وجود بحران كرونا و دشواري دسترسي به نمونۀ موردنظر، با روش نمونه‌گيري در دسترس (آسان) انتخاب شدند. به‌منظور تجزيه‌‌وتحليل داده‌هاي پژوهش، نرم‌افزار SPSS به‌كار گرفته شد و، براي آزمودن فرضيه‌هاي پژوهش، از آزمون هم‌بستگي استفاده شد. تتايج نشان داد تمام فرضيه‌هاي تحقيق قابل‌قبول است و رفتارهاي فراغتي در ابعاد كيفيت زندگي ذهني ـ ادراكي شامل سلامت جسماني، سلامت رواني، روابط اجتماعي و سلامت محيطِ سالمندان شهر تهران تأثير مثبت دارد. همچنين، به‌طور كلي، رفتارهاي فراغتي در كيفيت زندگي ذهني ـ ادراكي سالمندان شهر تهران تأثير مثبت دارد. در پايان، ضمن اشاره به محدوديت‌هاي تحقيق، پيشنهادهايي مبتني بر نتايج براي تحقيقات آتي ارائه شده است.