ترغيب به سرگرمي در سبك زندگي از منظر اخلاق اسلامي

با توجه به رشد روزافزون اوقات فراغت و پديدآمدن سرگرمي‌هاي نو و مدرن در سبك زندگي انسان امروزي، ترسيم جايگاه اين سرگرمي‌ها در سبك زندگي يكي از چالش‌هاي اخلاقي عصر حاضر است. با توجه به مضرات و فوايد سرگرمي‌هاي نو، بايد روشن شود اين سرگرمي‌ها با چه شرايطي مي‌توانند مفيد باشند. پژوهش پيش‌ رو با روش توصيفي ـ تحليلي در پي بررسي آموزه‌هاي اخلاق اسلامي و به‌طور خاص ادلۀ ترغيب‌كننده به سرگرمي در اين زمينه است. در اين مقاله، به اين نتايج رسيديم كه از سرگرمي‌ها نيز مي‌توان براي رسيدن اهداف اسلامي استفاده كرد و اسلام با بيان بايدها و نبايدهاي اخلاقي، معيارهايي براي اين استفادۀ مطلوب مطرح مي‌كند. براين‌اساس، سرگرمي مطلوب بيهوده نيست و در راستاي مسئوليت‌هاي اساسي تعيين‌شده براي انسان است، حلال است، به كرامت انسان لطمه نمي‌زند، و در پرداختن به آن اعتدال رعايت مي‌شود. همچنين براساس آموزه‌هاي ترغيب‌كننده به سرگرمي، برخي از خواص و كاركردهاي سرگرمي‌هاي مطلوب عبارت‌اند از: يادگيري و آموزش، ايجاد تفريح و شادي، ايجاد آرميدگي و تجديد قوا، شكوفاكردن استعدادها، ايجاد توسعۀ اقتصادي و تنوع در زندگي.