راهبرد نقاط ‌تماس در خدمات گردشگري ‌كشاورزي مبتني‌بر انگيزۀ گردشگران (نمونۀ موردي: مزرعۀ زعفران خراسان جنوبي)

فعاليت‌هاي كشاورزي به‌تنهايي جواب‌گوي نيازهاي جوامع روستايي نيست؛ ازاين‌رو مطالعات گسترده‌اي در باب عملكرد تجاري مزارع گردشگري صورت پذيرفته؛ اما آنچه جاي خالي‌اش را در تحقيقات شاهديم، چگونگي نقشۀ سفر گردشگر در مزارع است. استان خراسان جنوبي با توجه به پتانسيل‌هاي بالقوه، به‌منزلۀ منطقۀ مطالعاتي براي اجراي اين پژوهش انتخاب شد. پژوهش حاضر به‌لحاظ ماهيت از نوع كاربردي است. براي جمع‌آوري داده‌‌ها از ابزار پرسش‌نامۀ استاندارد «عوامل انگيزشي در گردشگران» با پايايي بالاتر از 0/95 به روش آلفاي كرونباخ براي تمامي ابعاد و مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته و عميق بهره گرفته شد. جامعۀ آماري اين پژوهش 30 نفر از گردشگران كشاورزي داخلي هستند كـه در آبان‌ماه 1402 بـه مزرعۀ زعفران در بيرجند سفر كرده بودند. با توجه به محدودبودن جامعۀ آماري، نمونه با جامعه برابر است. در اين مسير از سرشماري استفاده شد. نتايج حاصل از داده‌هاي پرسش‌نامه به كمك نرم‌افزار اس‌پي‌اس‌اس‌۲۶ و به روش آزمون آماري توصيفي تحليل شد كه درنتيجه به مهم‌ترين انگيزه‌هاي گردشگران و مؤلفه‌هاي آن‌ها دست يافتيم. داده‌هاي مصاحبه نيز به روش كيفي مبتني‌بر نظريۀ داده‌بنياد و با استفاده از روش كدگذاري باز،محوري و انتخابي تحليل شد كه به كشف نقاط تماس گردشگران در سه مقولۀ اصليِ پيش از سفر، حين سفر و پس از سفر منجر شد. اين پژوهش از ادغام انگيزۀ گردشگران با نقاط تماس به‌واسطۀ انتظارات گردشگر، براي ايجاد يا توسعۀ خدمات راهبردي را ارائه مي‌كند. در پايان، به‌جهت طراحي نقاط تماس در خدمات مزرعۀ گردشگري كشاورزي پنج الزام كليدي معرفي مي‌شود.