اثر رضايتمندي گردشگران بر وفاداري به برند مقصد گردشگري با استفاده از متغير ميانجي رضايت گردشگران تجاري در جهان پساكرونا (گردشگران شرق آسيا)

ﺑﺎ توجه به گسترش ﺻﻨﻌﺖ ﮔﺮدﺷﮕﺮي در جهان و وﺟﻮد قابليت‏‌ها و ظرفيت‌‏هاي ﻓﺮاوان ايران براي ﺟﺬب ﮔﺮدﺷﮕﺮ ، اﻃﻼﻋﺎت و آﻣﺎرﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد ﺣـﺎﻛﻲ از ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ اﻳـﻦ ﺻﻨﻌﺖ در اﻳﺮان اﺳﺖ. ﺑﻪ‏ﻧﻈﺮ مي‏‌رسد ﻳﻜﻲ از دﻻﻳﻞ اﺻـﻠﻲ اﻳـﻦ اﻣـﺮ جدي‌‏نگرفتن اﻧﺘﻈﺎرات و ﺗﺮﺟﻴﺤﺎت ﮔﺮدﺷـﮕﺮاني است كه وارد ايران مي‌‏شوند؛ همچنين ﺗـﻼش‌‏نكردن براي اﻓﺰاﻳﺶ رﺿﺎﻳﺖ گردشگران از ديگر علل آن است. هدف از اين پژوهش بررسي اثر رضايتمندي گردشگران بر درخشندگي برند مقصد گردشگري با استفاده از متغير ميانجي رضايت گردشگران تجاري در جهان پساكرونا است. متغيرهاي مستقل اين پژوهش عجين‏‌شدن با مقصد، اقتصاد سفر، تجربۀ كاري و خودباوري است. متغير ميانجي رضايت گردشگران، و متغيرهاي وابسته تبليغات دهان‏‌به‌‏دهان و تمايل به بازديد مجدد از مقصد است. تحقيق با روش توصيفي ـ پيمايشي صورت گرفته و از نظر هدف كاربردي است. جامعۀ آماري پژوهش دربردارندۀ گردشگران آسيايي است كه به شهر تهران سفر كرده‏‌اند. بر اساس روش نمونه‌‏گيري در دسترس و با استفاده از فرمول كوكران، 384 نفر براي نمونۀ پژوهش انتخاب شده‌‏اند. تحليل‏‌هاي آماري با روش معادلات ساختاري و با استفاده از نرم‏‌افزار اس‌‏پي‏‌اس‌‏اس و آموس انجام ‏شده است. براي تعيين ارتباط علّي بين متغيرها از روش مدل معادلات ساختاري و سطوح معناداري استفاده شده و براي آزمودن فرضيه‏‌ها p_value كوچك‌‏تر از 0/05 درنظر گرفته شده است. نتايج پژوهش شامل دوازده فرضيه است كه به‏‌جز دو فرضيه، بقيۀ فرضيه‌‏ها ‏تأييد شده‌‏اند.