اولويت‌بندي شاخص‌هاي اقتصادي، اقليمي و امنيتي مكان‌يابي نيروگاه‌هاي خورشيدي و رتبه‌بندي مراكز استان‌هاي منتخب ايران با استفاده از تحليل عاملي و روش‌هاي تركيبي MCDM

كشور ايران به علت قرارگيري بر روي كمربند گرم دنيا داراي يكي از بالاترين پتانسيلهاي جذب انرژي خورشيدي مي‌باشد كه امكان استفاده از نيروگاه‌هاي خورشيدي را فراهم مي‌سازد. يكي از مهمترين مسائل در فرآيند استفاده از نيروي انرژي خورشيدي و احداث نيروگاه‌هاي خورشيدي موضوع مكان‌يابي است. در اين مقاله شاخص‌هاي مهم مكان‌يابي در شاخه‌هاي اقتصادي، اقليمي و امنيتي همچون شاخص هزينه و درآمدي، دماي هوا، شاخص ميزان ابرناكي آسمان، شاخص آلودگي هوا، شاخص ميزان سرعت وزش باد، شاخص ميزان ساعات تابش نور خورشيد، شاخص زاويه تابش نور خورشيد و شاخص‌هاي ديگر معرفي و سپس با ابزار پرسشنامه و مصاحبه خبرگان و كاوش داده‌هاي آماري از مدلسازي معادلات ساختاري، تحليل عاملي اكتشافي و تحليل عاملي تائيدي عامل‌هاي اصلي اولويت‌بندي شدند. در ادامه جهت محاسبه وزن معيارها و زيرمعيار از روش AHP استفاده شده و سپس وزن‌هاي حاصله با وزن‌هاي حاصل از مدلسازي معادلات ساختاري ادغام گشته و وزن نهايي محاسبه گرديد. در اين مرحله از مدل جمعي وزني WSM و مدل توليد وزني WPM نيز استفاده شده است. در ادامه، بر اساس جهت‌هاي اصلي جغرافيايي كشور (شمال، جنوب، شرق و غرب، مركز) و جهت‌هاي فرعي جغرافيايي كشور (شمال شرق، شمال غرب، جنوب شرق، جنوب غرب) هر يك، يك استان به عنوان نمونه، منتخب شدند. نتيجه مقاله نشان داد كه از بين ۹ جهت بررسي‌شده، به ترتيب جهت‌هاي جنوب غربي، مركز و جنوب شرقي كشور بهترين مناطق براي ايجاد و راه‌اندازي نيروگاه‌هاي خورشيدي هستند.