توسعه زيست بوم فناوري و توليد در زنجيره‌ تأمين صنعت فرش با رويكرد پويايي‌شناسي سيستم‌ها

صنعت فرش ايران يكي از مهم‌ترين صنايعي است كه در بين صادرات غيرنفتي از ديرباز مورد توجه بوده است. يكي از حائز اهميت‌ترين دغدغه‌ها در اين صنعت، بحث انتخاب سياست مناسب زنجيره‌تأمين است. از طرفي از جمله مسائل تأثيرگذار بر اقتصاد دانش بنيان، توجه به توسعه زيست بوم فناوري و نوآوري است. لذا در اين مقاله پس از مطالعه منابع موجود به شناسايي متغيرهاي كاربردي در زنجيره‌تأمين فرش پرداخته شده‌است و سپس مبتني بر رويكرد پويايي‌شناسي سيستم‌ها، ارتباط علت و معلولي بين تمامي متغيرها را در نظر گرفته و به شبيه‌سازي سيستم مورد نظر پرداخته شده است. در ادامه از امكان اعمال سناريو در نرم افزار ونسيم استفاده شده‌ كه نتايج نشان داد، افزايش توليد منجر به افزايش سودآوري شده و با بازگشت اين سود در زنجيره‌تأمين فرش، منجر به افزايش كيفيت محصولات توليدي خواهد شد. هم‌چنين در تحليل سناريوها نشان داده شده كه با بهره‌گيري ازسطح بالاتري از تكنولوژي و فناوري‌هاي جديد مي‌توان به افزايش توليد دست يافت و با اجراي اين سناريو، علاوه بر افزايش كيفيت محصولات و موفقيت در بازار نسبت به سناريوهاي قبلي، با ثابت ماندن نرخ تحويل، هزينه‌هاي توليد نيز كاهش خواهد يافت. بنابراين در شرايط حاضر بهترين سياست، اجراي همزمان هر دو سناريوي مورد بحث است.