طراحي مدل ساختاري عوامل كليدي زنجيره‌تامين انعطاف‌پذيردر صنعت قطعات يدكي خودرو

در پاسخ به تغييرات روزافزون محيط‌هاي كسب و كار، صنايع به منظور بقا و رشد، توسعه سامانه‌هاي انعطاف‌پذير در سراسر زنجيره‌تامين خود را به عنوان يكي از راهبرد‌هاي حياتي پذيرفته‌اند. اين پژوهش با هدف شناسايي عوامل كليدي انعطاف‌پذيري در زنجيره‌تامين، بازنگري روش مدلسازي ساختاري تفسيري و ارائه يك قاعده جديد سطح‌بندي ارائه شده است. قاعده پيشنهادي علاوه بر در نظرگيري تاثيرگذاري و تاثيرپذيري عناصر، وزن‌ عوامل را نيز در سطح‌بندي لحاظ مي‌كند، كه اين امر دقت خروجي و امكان تفسير دقيق‌تر را افزايش مي‌دهد. در اين پژوهش با مطالعه ادبيات موضوعي و رويكرد تحليل محتواي متني، تعداد دوازده عامل انعطاف‌پذيري زنجيره‌تامين شناسايي شد، كه براي بومي‌سازي آن در حوزه صنعت ساخت قطعات يدكي خودرو از روش دلفي در سه دور استفاده شد. داده‌ها  با استفاده از پرسشنامه جمع‌آوري گرديد كه جامعه آماري آن را متخصصان، مديران و كارشناسان فعال در مركز تحت بررسي تشكيل دادند. به منظور طراحي مدل ساختاري از روش مدلسازي ساختاري تفسيري بهره گرفته شد، كه در آن عوامل كليدي ابتدا توسط قاعده سطح‌بندي تكرار و سپس توسط قاعده پيشنهادي، سطح‌بندي گرديد. در نهايت با استفاده از نمودار وابستگي-نفوذ، عوامل كليدي در چهار دسته طبقه بندي شدند. نتايج نشان داد كه مديريت تقاضا و انعطاف‌پذيري در محصول توليدي به عنوان تاثيرگذارترين عامل در حوزه انعطاف‌پذيري زنجيره‌تامين قطعات يدكي خودرو شناخته شدند. بنابراين، به مديران صنعت مربوطه پيشنهاد مي‌گردد كه به اين دسته از عوامل توجه بيشتري داشته باشند. همچنين اجراي دو قاعده سطح‌بندي حاكي از آن است كه خروجي هر دو قاعده سطح‌بندي يكسان است، با اين تفاوت كه قاعده پيشنهادي تصميم‌گيرنده را از بسياري از وظايف ناخوشايند، وقت گير و مستعد خطا مرتبط با سيستم‌هاي پيچيده ساختاردهي رها مي‌كند.