ارزيابي معادله هاي رگرسيوني بدون آزمون ورزشي در برآورد VO2max پسران سالم كودك و نوجوان: راستي آزمايي معادلات غير بومي به روش معيار تحليل گازهاي تنفسي

زمينه و هدف: برآورد دقيق و سريع حداكثر اكسيژن مصرفي (VO2max) به عنوان شاخص آمادگي قلبي - تنفسي (CRF)، بوسيله معادلات رگرسيوني بدون آزمون ورزشي در جمعيت هاي بزرگ از اهميت بالايي در حوزه سلامت و علوم ورزشي برخوردار است. بنابراين هدف پژوهش حاضر، ارزيابي معادلات رگرسيوني بدون آزمون ورزشي غير بومي در برآورد VO2max پسران سالم كودك و نوجوان به روش معيار تحليل گازهاي تنفسي مي باشد. روش تحقيق: اين تحقيق از نوع مقطعي بود كه در آن 349  پسر سالم كودك و نوجوان با ميانگين سني 72/2±49/12 سال، شاخص توده بدن 70/4±13/20 كيلوگرم/متر مربع و VO2max معادل 47/6±50/41 ميلي ليتر/كيلوگرم/ دقيقه شركت كردند. VO2max آزمودني ها بر روي نوارگردان به روش تحليل گازهاي تنفسي در آزمون ورزشي بروس تعديل شده اندازه گيري (روش معيار) شد و سپس به بوسيله معادلات رگرسيوني بدون آزمون ورزشي غير بومي، برآورد گرديد. براي ارزيابي دقت معادلات بدون آزمون ورزشي، از روش ضريب همبستگي پيرسون، آزمون t همبسته و توافق بلاند - آلتمن استفاده شد. يافته‌ها: همبستگي معني داري بين VO2max اندازه گيري ‌شده به روش معيار و روش برآورد شده بوسيله معادلات رگرسيوني بدون آزمون ورزشي بدست آمد (0/01 ،p R=0/733– 0/639). با اين حال، اختلاف معني داري (0/01 p) بين VO2max روش معيار و معادلات رگرسيوني بدون آزمون ورزشي (ميلي ليتر/كيلوگرم/دقيقه 69/11- 4/6 = ميانگين اختلاف) مشاهده شد. همچنين نتايج نمودار بلاند - آلتمن حاكي از توافق ضعيف معادلات رگرسيوني غير بومي با روش معيار بود. نتيجه‌گيري: معادلات رگرسيوني بدون آزمون ورزشي غير بومي مورد پژوهش در مطالعه حاضر، از دقت لازم جهت برآورد CRF دانش آموزان ايراني برخوردار نيستند. بنابراين، راستي آزمايي معادلات غير بومي قبل از استفاده در جمعت ايران لازم به نظر مي رسد.