• شماره ركورد
    1375592
  • عنوان مقاله

    اثر تمرينات تناوبي با شدت بالا بر محتواي پروتئين هاي FOXO3، PI3K و AKT در عضله قلب رت هاي مدل ديابتي نوع دو

  • پديد آورندگان

    رمي ، محمد دانشگاه شهيد چمران اهواز - دانشكده علوم ورزشي - گروه فيزيولوژي ورزشي , راهدار ، سمانه دانشگاه شهيد چمران اهواز - دانشكده دامپزشكي - گروه علوم پايه , عظيم پور ، مريم دانشگاه لرستان - دانشكده ادبيات و علوم انساني - گروه تربيت بدني و علوم ورزشي , خرمي پور ، كيوان دانشگاه علوم پزشكي كرمان - دانشكده پزشكي افضلي پور, مركز تحقيقات فيزيولوژي و علوم اعصاب, پژوهشكده نوروفارماكولوژي - گروه فيزيولوژي و فارماكولوژي

  • از صفحه
    8
  • تا صفحه
    21
  • كليدواژه
    تمرين تناوبي با شدت بالا , ديابت نوع دو , پروتئين FOXO3 , PI3K و AKT
  • چكيده فارسي
    زمينه و هدف: بيماري ديابت موجب اختلال در هموستاز گلوكز و تغييرات منفي در عضله قلب مي‌‌شود. از آنجا كه فعاليت ورزشي ممكن است بافت قلبي افراد ديابتي را تحت تاثر قرار دهد، مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر تمرين تناوبي با شدت بالا (HIIT) بر محتواي پروتئين‌هاي FOXO3، PI3K و AKT در بافت قلبي موش‌هاي صحرايي نژاد ويستار مبتلا به ديابت نوع دو به اجرا درآمد. روش تحقيق: تعداد 36 سر موش صحرايي به چهار گروه شامل ديابت - كنترل، ديابت - تمرين، كنترل - سالم، و تمرين - سالم؛ تقسيم شدند. پس از دو ماه استفاده از رژيم غذايي پرچرب و القاء ديابت با استرپتوزوتوسين (35 ميلي گرم به ازاي هركيلوگرم وزن بدن) در گروه‌‌هاي ديابت- كنترل و ديابت- تمرين؛ حيوانات در گروه‌هاي كنترل- سالم و تمرين- سالم پروتكلHIIT را بر اساس درصدي از Vmax به دست آمده و با تناوب هاي دو دقيقه اي و تعداد تناوب‌‌هاي فزآينده، به مدت هشت هفته با تكرار پنج جلسه در هفته، به اجرا درآوردند. زمان ۴۸ ساعت پس از آخرين جلسه تمريني، بافت قلب استخراج شد و بررسي پروتئين‌‌‌ها با استفاده از روش وسترن بلات انجام گرفت. همچنين مطالعه هيستولوژيك در سطح بافتي با استفاده از رنگ آميزي هماتوكسيلين و ائوزين انجام شد. از آزمون تحليل واريانس يك راهه و آزمون تعقيبي توكي در سطح معني داري 05/0 p براي تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد. يافته ها: محتواي پروتئين FOXO3 در گروه‌هاي ديابتي به صورت معني‌دار نسبت به گروه‌هاي سالم، افزايش يافت (0/001=p). همچنين محتواي پروتئين‌‌هاي PI3K و AKT در گروه ديابت - كنترل نسبت به گروه‌ كنترل - سالم، به صورت معني دار كاهش يافت (به ترتيب با 001/0=p و 0/009=p)، در حالي كه محتواي اين دو پروتئين، پس از تمرين افزايش معني‌‌دار پيدا كرد (به ترتيب با 01/0= p و 0/001=p). در سطح بافت قلبي، ضخامت و طول ميوسيت‌‌هاي قلبي بر اثر ديابت افزايش معني‌‌دار نشان داد (0/001=p)؛ اما پس از HIIT، هايپرتروفي پاتولوژيك ايجاد شده به صورت معني‌‌دار كاهش پيدا كرد (به ترتيب با 0/02=p و 0/01=p). نتيجه گيري:  هر چند اجراي HIIT تغييري مبني بر كاهش محتواي پروتئين FOXO3 ايجاد نكرد، توانست محتواي پروتئين هاي PI3K و AKT را افزايش داده و به طور مطلوب، هايپرتروفي پاتولوژيك ايجاد شده بر اثر ديابت را كنترل كند.
  • عنوان نشريه
    مطالعات كاربردي علوم زيستي در ورزش
  • عنوان نشريه
    مطالعات كاربردي علوم زيستي در ورزش