تاثير هشت هفته تمرين تناوبي با شدت بالا همراه با محدوديت كالريك بر بيان ژن‌هاي SIRT1، ERRα و PDK4 در كبد رت هاي نر نژاد ويستار: مقايسه رژيم غذايي چرب و غذاي استاندارد

زمينه و هدف: رژيم غذايي محدودكننده كالري، يكي از روش هاي كاهش دريافت كالري بدون سوء تغذيه است. هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير هشت هفته تمرين تناوبي با شدت بالا و رژيم غذايي چرب و يا استاندارد، همراه با محدوديت كالريك، بر بيان ژن هاي سيرتوئين ۱ (SIRT1)، گيرنده وابسته استروژن آلفا (ERRα) و پيروات دهيدروزناز كينا-۴ (PDK4) در بافت كبد رت هاي نر نژاد ويستار بود. روش تحقيق: تعداد 48 سر موش صحرايي نر به طور تصادفي به شش گروه (8=n) شامل كنترل، تمرين تناوبي با شدت بالا، رژيم غذايي چرب با محدوديت كالريك، رژيم غذايي استاندارد با محدوديت كالريك، رژيم غذايي استاندارد با محدوديت كالريك + تمرين تناوبي، و رژيم غذايي چرب با محدوديت كالريك + تمرين تناوبي تقسيم شدند. تمرين ورزشي به مدت هشت هفته با تكرار پنج روز در هفته با شدت ۹۰ تا ۱۰۰ درصد سرعت بيشينه به صورت دويدن روي نوارگردان اجرا شد. بيان ژن هاي SIRT1، ERRα و PDK4 در بافت كبد به روش Real-Time PCR اندازه گيري گرديد و از روش آماري تحليل واريانس يك راهه براي مقايسه بين گروهي در سطح 0/05 p استفاده شد. يافته ها: تمرين تناوبي با شدت بالا، منجر به افزايش معني دار بيان ژن ERRα نسبت به گروه كنترل شد (0/001=p). رژيم غذايي چرب با محدوديت كالريك، باعث كاهش معني داري بيان ژن SIRT1 نسبت به رژيم غذايي استاندارد با محدوديت كالريك (0/002=p)؛ و رژيم غذايي استاندارد با محدوديت كالريك، منجر به افزايش معني داري بيان ژن PDK4 نسبت به گروه كنترل شد (0/02=p). نتيجه گيري: در شرايط محدوديت كالريك، تمرين تناوبي با شدت بالا از طريق بيش تنظيمي بيان ژن ERRα مي تواند نقش كليدي در افزايش گلوكونئوژنز كبدي داشته باشد. به طور جالب، رژيم غذايي پر چرب ممكن است حتي در شرايط محدوديت كالريك، با كاهش بيان SIRT1  - كه نقش مهمي در ظرفيت آنتي اكسيداني كبد دارد-، اثر منفي بر كبد داشته باشد.