مطالعه زمينه اي بررسي عوامل مؤثر بر توسعه تأسيسات و مؤسسات گردشگري در مقاصد تاريخي و باستاني (مورد مطالعه: شهر الشتر)

فرايند شكل گيري شهرهاي كهن در ادوار مختلف تاريخي و انجام مطالعات باستان شناختي در آنها مي تواند تاثيرات بسيار مهمي در توسعه گردشگري شهري مناطق مختلف داشته باشد. دشت الشتر منطقه اي سرسبز، با آب و هواي مطبوع و خاك غني است كه از دوران پيش از تاريخ تاكنون همواره مسكن اقوام و گروه هاي مختلف انساني و يكي از مقاصد گردشگري قابل توجه استان لرستان بوده است. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف مطالعه زمينه اي بررسي عوامل مؤثر بر توسعه تأسيسات و مؤسسات گردشگري در مقاصد تاريخي و باستاني شهر الشتر طراحي شد. اين پژوهش، به لحاظ هدف توسعه اي ـ كاربردي، از نظر پارادايم در گروه تحقيقات كيفي و از حيث روش از نظريه بنياني بهره برده است كه مبتني بر رويكرد استقرايي است. جامعه آماري شامل دو دسته مطلعان كليدي (كارشناسان و گردشگران داخل و خارج اين شهر) بودند كه به روش نمونه گيري هدفمند، 23 نفر با روش گلوله برفي انتخاب شدند و با استفاده از مصاحبه هاي عميق و نيمه ساختارمند و در نهايت رسيدن به اشباع نظري داده ها جمع آوري گرديد. براي تحليل روايت ها از روش كدگذاري سه مرحله اي باز، محوري و انتخابي استفاده گرديد و سپس تئوري بنياني براساس مدل پارادايميك درك معنايي اثرات شكل گيري بنيان هاي تاريخي و باستاني شهرستان الشتر بر توسعه گردشگري ترسيم گرديد. يافته ها نشان داد عوامل مؤثر بر توسعه تأسيسات و مؤسسات گردشگري در مقصد تاريخي و باستاني محدوده مورد مطالعه به ترتيب مقوله هاي دسترسي ها (حمل و نقل، آب و برق و ارتباطات و مديريت تجاري منطقه، تأسيسات و تسهيلات زيربنايي (خدمات اقامتي و پذيرايي: سفره خانه ها، ويلاها، هتل آپارتمان و مسافرخانه ها)، شبكه حمل و نقل در مقصد، محيط ها و پارك هاي طبيعت گردي، گردشگري روستايي و عشايري با اهميت بوده اند و مهمترين مقوله (مقوله هسته) اجزاي ساختار گردشگري شناخته شد.